Nieuws

Het Forum:

'Meldpunt NIK, een goede eerste stap'

Redactie 04 februari 2018, 00:00

Stelling van de week: Meldpunt NIK, een goede eerste stap

 

Rob Frank
#MeJewToo

De dader beschermd, de slachtoffers in de steek gelaten

Alweer? In 2012 heeft JMW samen met het Sinai Centrum ook zo’n meldpunt ingesteld, op instigatie van rabbijn Jacobs. Ze hadden daar twee personen speciaal voor opgeleid. Ik heb op de JMW-website gezocht, maar ik lees hier niets meer over. Geen idee wat ik daar nu weer van moet vinden.

Toen ik me in 2001 – na 35 jaar zwijgen over seksueel misbruik door een van mijn Joodse docenten – meldde bij JMW met de vraag of er naast alle schrijf- en praatgroepen en Joods macrameeën, ruimte zou kunnen zijn voor een groep slachtoffers van seksueel misbruik, was het antwoord nog nee. Een te heikel onderwerp, dat het aanzien van Joods onderwijs zou schaden. Zo werd de dader beschermd en zijn de slachtoffers in de steek gelaten. De commissie-Deetman, die in 2010-2011 een onderzoek instelde naar misbruik binnen de katholieke kerk, gaf een boost. Ik meldde me opnieuw, nu bij rabbijn Jacobs. En voor het eerst – vijftig jaar na dato – werd ik echt gehoord. Jacobs nam direct actie.

Misschien moeten we een #MeJewToo- beweging beginnen om te laten zien dat ongewenst gedrag ook binnen de Joodse gemeenschap plaatsvindt. Dat je niet de enige bent. Als je erover kunt praten en gehoord wordt, valt er een last van je schouders. Ja, het is goed dat er – opnieuw – een meldpunt komt. Nog mooier is het als dit een serieus meldpunt wordt, professioneel gerund en duurzaam. Zodat niemand in de steek gelaten wordt.

Rob Frank (1946), manager en echtgenoot van Lenny Kuhr.

Pepita David
Professioneel

Wij lossen dat soort zaken liever binnen de eigen kring op

Kerkgenootschappen in Nederland tellen ruim 450 opgeleide vertrouwenspersonen voor ongewenste omgangsvormen. En wij hebben niemand. Wij lossen dat soort zaken liever binnen de eigen kring op. Dankzij #MeToo is seksueel geweld meer uit de taboesfeer gehaald en zien we hoe wijdverbreid het is. Maar om een cultuur met machtsmisbruik en grensoverschrijdend gedrag echt te veranderen, is meer nodig. Het is goed dat wij als Joodse gemeenschap openstaan voor een meer professionele aanpak bij dit soort complexe situaties waarbij belangen en loyaliteiten door elkaar lopen.

Tot op heden deed zich af en toe een incident voor in Joods Nederland, het hield de gemoederen bezig en daarna verslapte de aandacht weer. Veel beter zou het zijn als je, juist als er niets aan de hand is, een soort denktank in het leven roept. En de vragen stelt: ‘Als iemand zich meldt met een verhaal over seksueel misbruik, wat vinden wij dan een wenselijke aanpak? Wat is de ideale route? Wat hebben we daarvoor nodig? En wat zijn überhaupt onze normen en waarden?’ Dan zorg je voor een professionele inrichting met breed gedragen beleid en een protocol. Die discussie is nog onvoldoende gevoerd.

Het gaat om blijvende aandacht creëren voor een veilige (leer- en werk)omgeving waarin je grenzen mag aangeven en waarin die grenzen gerespecteerd worden. En, minstens zo belangrijk, waar een vervolg wordt gegeven aan meldingen.

Pepita David (1963), klinisch psycholoog en psychotherapeut, gecertificeerd vertrouwenspersoon omgangsvormen en integriteit.

Bertien Minco
Spiegel

Wat ook zou helpen, is als orthodoxe mannen zich bezinnen op hun unieke positie

Psychiater Chaim Dasberg beschreef de overlevingsstrategie van veel Holocaustoverlevenden: zwijgen over wat er achter hen ligt en de blik vooral op de toekomst richten. Dat is echter niet makkelijk. Wie zwijgt om zichzelf en anderen te beschermen over wat er in het verleden is gebeurd, kijkt ook weg van emotionele gebeurtenissen in het heden. Uit angst dat het ene het andere losmaakt. Zo ontstaat een gesloten cultuur, waarin open communicatie nauwelijks mogelijk is. Dat werkt verstikkend en belemmerend voor een gezond sociaal-emotioneel leven.

Dit meldpunt is een goed begin, maar hoe gaat het verder? We zullen zelf in de spiegel moeten kijken en aan de slag moeten gaan. Open en eerlijke communicatie in families, op scholen en in de gemeenschappen is belangrijk voor vitaal Joods leven in Nederland.

Wat ook zou helpen, is als orthodoxe mannen zich gaan bezinnen op de unieke positie die zij menen te moeten innemen in de geloofsgemeenschap en de positie die zij hun vrouwen toebedelen. Een leven dat bestaat uit koosjer koken en veel kinderen krijgen, is voor de meeste vrouwen echt niet vervullend. Zouden de heren zelf eens moeten proberen!

Het gaat echter niet alleen over de ultraorthodoxe mannen. Weinstein, Gosschalk, Allen, Strauss-Kahn … Is dit een toevallig rijtje, of hebben Joodse mannen, meer dan gemiddeld, een probleem met macht en seksualiteit?

Bertien Minco (1963), schrijver en strategisch adviseur.

Dina-Perla de Winter
Voorzichtig

Is zo’n meldpunt van geharrewar gevrijwaard, of gaan andere belangen voor?

Voorlopig blijf ik voor radicale transparantie, zodat heling en transformatie volgen. Dus niet langer wegkijken, of zaken onder het tapijt vegen en klokkenluiders monddood maken. Samenwerkingsinitiatieven zoals Frum Watch en The Wall of Shame, met berichten over misbruik en geweld binnen de Joodse gemeenschappen, blijven nog wel even nodig.

Bij Joodse organisaties in Nederland, bijvoorbeeld het NIK, heb ik oplossingen aangedragen: richt een meldpunt en een vertrouwenscommissie op, met alleen vrouwen uit de Joodse gemeenschap. Vrouwen, omdat zij competenties hebben als empathie en tact en menselijkheid boven politiek stellen. Omdat het tijd wordt dat zij hun rol in empowerment gaan vervullen. Omdat er nu al vrouwen zijn die toetsen, adviseren, bijstaan, bemiddelen en ingrijpen, en die zich hardmaken voor alle betrokkenen. Beide instanties zouden door Joodse organisaties en leiders erkend moeten worden.

Gerust ben ik er nog niet op. Zeker niet als ik het laatste NIW lees, waarin Joodse bestuurders weer eens met elkaar in de clinch liggen. Is zo’n meldpunt van dit soort geharrewar gevrijwaard, of gaan straks toch weer andere belangen voor? Zijn kinderen en gezinnen dan opnieuw de dupe? Over hén zou het moeten gaan. Het NIK-meldpunt is een goede eerste stap. De oprichting biedt nu al erkenning voor slachtoffers, nu en in het verleden. Maar ik blijf voorzichtig. Eerst zien …

Dina-Perla de Winter (1985), auteur van het boek Exodus uit de vuurtoren.

Tags dit artikel heeft geen tags
Opmerkingen (0)
Plaats opmerking

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *