Tenminste 166 van de 257 in Gaza gedode journalisten waren verbonden aan een Palestijnse terreurorganisatie. Dat blijkt uit een rapport van het Meir Amit Intelligence and Terrorism Information Center (ITIC), dat zich baseert op openbaar toegankelijke informatie, Palestijnse media en Hamas-documenten die de IDF in Gaza in beslag heeft genomen.
Dit komt neer op zo’n 60 procent van alle in Gaza gedode ‘journalisten’. Verreweg de meesten van hen waren lid van Hamas (104) of de Palestijnse Islamitische Jihad (45). Kleinere aantallen waren verbonden aan de Al-Aqsa Martelarenbrigades, het PFLP, het DFLP of de Volksverzetscomités. Een aantal van hen had zelfs een militaire functie binnen de terreurbewegingen, hoewel de meesten voor de propagandavleugels van deze groepen werkten.
Verschillende hadden wetenschap van het bloedbad op 7 oktober 2023, waarbij zo’n 1200 Israëli’s, in meerderheid burgers, vermoord werden door Palestijnen. De ‘journalisten’ gingen in sommige gevallen mee of net na de de eerste golf terroristen die de grens met Gaza overstak en Israël binnenviel. Ook waren zij aanwezig bij de daar begane misdaden als moord, verkrachting en plundering. Daarnaast blijken veel Palestijnen die als journalist voor Westerse media in Gaza werken of werkten, verbonden te zijn aan Hamas.
Dat zoveel journalisten betrokken waren bij terreurorganisaties mag geen verrassing heten, aangezien het met ijzeren vuist door Hamas geregeerde Gaza voor het begin van de oorlog volgens de NGO Freedom House een van de gebieden was met de minste persvrijheid op aarde. Toch wordt het hoge aantal gedode ‘journalisten’ vaak aangehaald als een ‘oorlogsmisdaad’ of gebruikt als ‘bewijs’ voor de complottheorie dat er een ‘genocide’ zou plaatsvinden in Gaza.
3 reacties
Niet alleen is in Gaza de grens tussen journalisme en terrorisme vaag, maar de combinatie van tunnelguerilla naar het voorbeeld van Vietnam met de puinhopen-guerilla zoals die van Leningrad, maakt het erg riskant om daar rond te lopen, ongeacht of je zelf nog steeds weet of je je nu op enig moment moet gedragen als journalist of als terrorist. Dat wordt allemaal nóg gevaarlijker als je daarna in een ambulance belandt die ook dienst doet als jihadisten-taxi en je naar een plek brengt die zowel dient als opvang voor zieken of ontheemden, als voor jihadisten. Ik zou als Gazaan een ander beroep kiezen. De Gazaanse overheid heeft immers helemaal geen journalisten nódig voor haar naar wens gemaakte berichtgeving.
En de resterende 40% wordt nog onderzocht.
Ja logisch; informatie, publiciteit staat in dienst van de strijd bij een organisatie als Hamas. Journalisten -of hoe je ze ook noemt- zijn daarmee strijders. Strijders van Hamas, beter bekend als terroristen… dus. Alles is anders bij Hamas, in Gaza. Dat wordt zo onderschat, is de ernstige fout die in het Westen bij zovelen gemaakt is of laat ik het zo zeggen die in de publiciteit in het Westen getuigt van een amateurisme dat verbazingwekkend frequent te vinden is bij zich professioneel noemende mediamensen (ook wel bekend als journalisten). Hoe vreemd (?) dat zovelen daar in trappen. Zo werkt propaganda, mensen, niks nieuws onder de zon… doorlopen!