Wie vanaf de hooggelegen Tel Aviv Universiteit uitkijkt over de stad voelt de dynamiek, de ontwikkeling, de ambitie en de economische macht van de moderne staat Israël. Zonder olie heeft start-up Israël een ongekende prestatie verricht in de woestijn. Tijdens mijn laatste bezoek, zeven weken voor 7 oktober 2023, dacht ik kijkend vanaf de heuvel: knappe jongen die dit nog weet af te pakken.
Terwijl Egypte de zuidgrens met Gaza hermetisch had afgesloten met ondoordringbare torenhoge muren en afzettingen om de Palestijnen buiten de deur te houden, dacht het zich oppermachtig wanend Israël de noordgrens met Gaza af te kunnen sluiten met wat Heras-hekwerk en ander kippengaas. De eerste de beste heftruck reed daar op 7 oktober 2023 zonder problemen doorheen. Terwijl Gaza in twintig jaar tijd was veranderd in een groot ondergronds militair complex met raketplatforms, tunnels, kazernes en wapenarsenalen, mochten Israëlische militairen rond 7 oktober op verlof. Eens zal Israël intern moeten afrekenen met dit totaal mislukte veiligheidsbeleid van achtereenvolgende kabinetten-Netanyahu, maar dat is een interne zaak. Eerst de oorlog.
Geweld
Hoewel Yasser Arafat in 1998 op het laatste moment een vredes-akkoord afwees en de PLO voor de voortzetting van de strijd tegen Israël koos, bleef de roep om een tweestatenoplossing klinken. Op 2005 werd mede daarom Gaza door Israël ‘Judenfrei’ gemaakt. Zelfs voor de doden was geen plek. Er kwamen vrije verkiezingen en een eigen land voor de Palestijnen op de Westoever en in Gaza. Sinds 1948 was het Midden-Oosten nog nooit fysiek zo dicht bij een tweestatenoplossing geweest.
Dat ging niet van harte. Er is veel kritiek op de wijze waarop Israël sindsdien met deze gebieden is omgegaan. Anderzijds vochten de Palestijnen in Gaza en op de Westoever elkaar met militair geweld de tent uit. Hamas en Fatah namen elk een deel. Voor Hamas werd Gaza een groot aanvalsplatform terwijl iets ten noorden van Gaza, Israël doorgroeide en het wirtschaftswunder van het Midden-Oosten werd.
Het is het opvallend hoe snel en gedachteloos Westerse politici na 7 oktober wederom begonnen te pleiten voor een tweestatenoplossing, alsof er niets was gebeurd. Zelfs toen de gijzelaars van 7 oktober nog ondergronds werden vastgehouden, verkracht en gemarteld door Hamas, volgde de erkenning van een Palestijnse staat door de Macrons en de Starmers van deze wereld. Westerse leiders die als een bonus voor de genocidale Hamasaanval de erkenning van een Palestijnse staat proclameerden.
Zijn er nog westerse leiders die verder kijken dan de prijs aan de pomp?
Sinds de stchting wordt de staat Israël aangevallen door Arabische landen en diverse terroristische handlangers, maar er is hoop. Door de vrede met Egypte, Jordanië en de recente Abrahamakkoorden is gebleken dat vrede en vreedzame co-existentie mogelijk is. Dat laatste geldt niet voor Iran, Hezbollah en Hamas. Hun doel is niet een Palestijnse staat, maar de vernietiging van de staat Israël en de uitroeiing van de Joodse bevolking. Dat maakt de slag om Gaza geen uit de hand gelopen reddingsoperatie. Het is een existentiële oorlog van Israël met groepen die uit zijn op de vernietiging van de Joodse staat.
Verder kijken
Dus wat is een tweestatenoplossing, nu Hamas heeft bewezen Gaza te misbruiken voor een genocidale aanval op Israël? Wat is een tweestatenoplossing als terreurleiders na hun massamoord proclameerden dat 7 oktober nog maar het begin was van de totale uitroeiing van de Joden? Wat is een tweestatenoplossing als Iran groepen als Hezbollah en Hamas in leven mag houden? Als Fatah, de grootste factie in de PLO, families van omgekomen terroristen compensatie blijft betalen? Als Iran de totale vernietiging van Israël bepleit?
Zijn er nog westerse leiders die verder kijken dan deze twee-staten-oproepen voor de bühne en de groeiende islamistische en links-radicale electoraten in West-Europa? Die verder kijken dan de stand van Wall Street en de prijs aan de pomp? Een tweestatenoplossing? Werkelijk? We praten over tien jaar wel weer verder. Eerst orde op zaken stellen in Zuid-Libanon en Gaza. En voor het betere hekwerk wordt het tijd dat Israël advies inwint bij Egypte.
