In de oorlog tussen Israël en zijn vijanden beschuldigden grote mensenrechtenorganisaties en nationale media Israël, alsof ze het onderling gecoördineerd hadden, plotseling van genocide. Deze beschuldiging verspreidde zich snel naar maatschappelijke instellingen en beïnvloedde uiteindelijk grote groepen mensen. Het lijkt alsof toonaangevende instituties bewust een strategie volgden en via media en andere kanalen hun boodschap versterkten, totdat gewone burgers deze lijn overnamen. Dat is geen toevallig fenomeen, maar een verschijnsel dat samenhangt met de democratie zelf.
Laat mij dit toelichten. Alexis de Tocqueville was een negentiende-eeuwse Franse filosoof en minister van Buitenlandse Zaken, die naar de Verenigde Staten reisde om te ervaren hoe de democratie daar vorm kreeg. In het democratisch experiment zag hij naast veel voordelen ook grote gevaren. Een daarvan is de tirannie van de meerderheid. In de predemocratische periode kon je een tirannieke koning indien gewenst onder de guillotine leggen, maar in een democratisch land is er geen koning. Sociale en politieke macht is verdeeld over instituties, media en anonieme bureaucraten. Wie hun denken beheerst, beheerst de maatschappij.
Tirannie
De moderne tiran is niet langer een individu, maar de samenleving zelf, en die is niet uit te schakelen. Het gaat niet meer om brute fysieke tirannie, maar om de tirannie van de moraal: de meerderheid bepaalt waar de scheidslijn loopt tussen goede en slechte burgers, wie wordt uitgesloten en wie niet. Maar wie bepaalt wat die meerderheid denkt? De Italiaanse communist Antonio Gramsci zei een eeuw na De Tocqueville dat diegenen die de taal beheersen het denken beheersen. Het zijn immers de woorden die het denken mogelijk maken, dus wie de inhoud van woorden bepaalt, bezit feitelijk de macht.
In onze tijd zien wij in de genocideaanklacht tegen Israël een duidelijk voorbeeld van hoe dit werkt. Het woord ‘genocide’ heeft in de wetgeving en de daaraan ontleende rechtsspraak altijd een zeer beperkte, precieze definitie gekend: je moet de intentie hebben een volk geheel of ten dele uit te willen roeien. Louter veel slachtoffers veroorzaken in een oorlog valt niet onder die definitie. Het ICC heeft premier Netanyahu en oud-minister Gallant dan ook geen genocide ten laste gelegd, zelfs niet de genocide-light-aanklacht van ‘uitroeiing’ die overigens wel aan Hamas ten laste gelegd is.
Momentum
Na 7 oktober hebben toonaangevende ‘mensenrechtenorganisaties’ om activistische redenen geopperd dat je die definitie in het geval van Israël veel breder moet lezen. Zo breed dat de handelingen van Israël eronder gaan vallen. In navolging daarvan zijn onze belangrijkste nieuwsbronnen, zoals het NOS-Journaal, actualiteitenprogramma’s en landelijke kranten, dit frame gaan overnemen. De inmiddels veelvuldig bewezen anti-Israëlbias bij de BBC wekt weinig vertrouwen in de collega’s bij de NOS.
Wie zich als goed mens wil profileren, praat de taal van de dominante moraal mee
Waar het om gaat, is niet of de genocideclaim waar is, maar dat zij wordt geloofd. Iedereen die iets tegen Israël heeft, stort zich op dit narratief: het momentum is daar, het moet ‘genocide’ zijn. Geholpen door activistische onderzoekers, goede doelen en mediafiguren wordt een leus stap voor stap een feit. Docenten in het onderwijs, beleidsmakers, rechters, alle burgers die vertrouwen op deze instituten worden ermee gecorrumpeerd.
Ook op sociaal niveau laat deze macht zich gelden. Wie zich als goed mens wil profileren – om carrièretechnische redenen of om een sociale dood te vermijden – praat het taalgebruik van de dominante moraal mee; kijk naar de hordes influencers die zich naast hun vlog over nagelstyling enorm druk maken over de genocide in Gaza. Wie de taal bezit, bezit het denken van een maatschappij. Het gaat zeker een generatie kosten om de Israëlhaat die zich nu in de haarvaten van onze samenleving heeft gedrongen op te ruimen.
9 reacties
1 dzjennosaajt light, plies. En doe er wat ijs bij. Bakken aan de bar. Meneer Suurland, dank u! ☺️
Volgens de huidige opvattingen valt ook de verdrijving van etnische groepen onder “genocide”. Uit de Arabische landen zijn bijna twee keer zoveel Joden verdreven zonder dat deze hun islamitische of christelijke buren aanvielen of bedreigden, dan dat er Palestijnen – die als het aan hun lag bij Nabloes een vernietigingskamp voor de Joden uit het hele Midden-Oosten hadden opgericht ( zie het verzoek van hun leider Amin al-Hoesseini), uit Israël zijn gevlucht. Toch praat helemaal niemand over déze “genocide”. Het gaat dus niet over het bezit van het woord “genocide”, maar over het bezit van de controle over de media – en die zijn nu duidelijk in verkeerde handen. Ik weet niets over de gang van zaken bij de Nederlandse media, maar ik weet dat er binnen de BBC een sfeer van linkse TERREUR heerst.
Gelukkig zijn er mensen, die een heel ander geluid laten horen en die NIET gebukt willen gaan onder de tirannie, die u zo treffend beschrijft.
……………………….
Misschien kent u de leskamer van de Driestar wel in Gouda?
Daar spraken Apologeet en Psychiater Chris Verhagen, Opiniemaker Wierd Duk, Ds. Pieter de Vries en Afrikaner Jaco Kleynhans over een heel ander “model” voor Nederland. Honderden mensen waren aanwezig in verschillende zalen.
Ferme taal werd er gesproken. Een aansporing voor iedere weldenkende burger, gelovig of ongelovig om uit de”veilige” cocon te komen en op te staan, want we worden in slaap gewiegd en straks worden we wakker en kennen we onze eigen identiteit als Nederlander niet meer, want we zijn in het Kalifaat.
Uit angst worden dan de kerkklokken niet meer gehoord,/geluid, want zover is het dan.
Onze historische waarden moeten we behouden in Nederland.
Ik dacht: “als de watergeuzen er lang geleden niet waren geweest ?”
Dan zagen de Lage Landen er nu echt heel anders uit.
Voor iedere tijd is er een keer.
Wierd Duk al bent u een cultuurchristen, wat ben ik blij met u.
Eens.
Goed beschreven en geformuleerd.
Precies mijn rationele gedachten en mijn diepe gevoelens omtrent het ‘misbruik van het begrip genocide’ m.b.t. Israëls handelen, een handelen dat ik verdedig, verwoordend.
Dank.
het klopt helemaal. als ze het begrip genocide gaan oprekken krijgen ze het bij de ICC nog druk.
wat betreft de tyrannie van de meerderheid en het algemeen aanvaardde narratief heb ik dat ook ondervonden tijdens de corona tijd .
toen mocht je ook niet anders denken .of benoemen.
we leven in kafkaiaanse tijden .
of in animal farm tijd waarin we allemaal hetzelfde moeten vinden anders hoor je niet bij de gut mensch.
het kuddedieren effect en natuurlijk duikt jodenhaat op.
ik was er tijdens het corona tijdperk al bang voor dat dat zou gebeuren.
ik vertrouw maar op individuen die nog gezond verstand hebben.
instituties en ngo overheid het zegt mij niets(meer)
Heel zinvolle analyse: “De moderne tiran is niet langer een individu, maar de samenleving zelf, en die is niet uit te schakelen. Het gaat niet meer om brute fysieke tirannie, maar om de tirannie van de moraal”.
Wat is hiertegen te doen? Zich niet door die moraal laten imponeren, denk ik. Beschouw die moraal gewoon als een machtsfactor en probeer die machtsfactor naar je hand te zetten door de motieven je tegenstanders onderuit te halen. Je hoeft jezelf namelijk niet moreel te rechtvaardigen als het gaat om je eigen voortbestaan of je voortbestaan als land en volk.
Als het om jezelf gaat, kun je zo nog wel denken. Maar het gaat om de hele maatschappij, zelfs de hele wereld. We zitten er al veel te diep in. Dat heet volgens mij de Deep State.
“Waar het om gaat, is niet of de genocideclaim waar is, maar dat zij wordt geloofd.” Nou, de pallies laten geen moment onbenut om die claim erin te rammen. Zelfs op Kerstavond.
Toen stond ik namelijk op het Domplein in Utrecht in de rij om de kerstnachtdienst bij te kunnen wonen in de Domkerk. Er kwamen 2 lieden op de rij af, 1 had een platte mand bij zich (ik kon niet zien wat daarop lag). In mijn onnozelheid dacht ik nog dat ze de wachtenden iets wilden aanbieden – leuk. Maar ineens hoorde ik: de genocide in Gaza. “Welke genocide?” hoorde ik mijzelf op harde toon zeggen. Voor mij in de rij begon een vrouw nog met: “goeie actie, maar…”. “Nee!” riep ik bits. Niks goeie actie. De stoom kwam uit mijn oren. Brutale actie ook, want we stonden op nog geen steenworpafstand van het Academiegebouw waar behoorlijke vernielingen zijn aangericht door hun pallie-matties. Voordat ik mijn verbale munitie richting die propaganda-papagaaien had kunnen afvuren, stond ik echter al in de kerk. Tijd om mijn giftige gedachten los te laten. Die kwamen vanochtend vanzelf weer bovendrijven toen ik in de mail een bericht kreeg van de Stadsschouwburg: of ze mij ook komend jaar weer mochten verwelkomen. Nou, ik dacht het niet zolang ze die culturele inquisitie niet afzweren. Eerder heb ik dat ook al Tivoli-Vredenburg laten weten (waarop ik een blabla-reactie kreeg). Gelukkig is er in Utrecht nog genoeg interessants te doen, zoals een lezing in het voorjaar van R. Spanjer, die eerder prachtig vertelde over het boek Lied van Verzet waar hij aan meegewerkt heeft. NIW: dank voor alle interessante culturele items van het afgelopen jaar, naast de culinaire items die ik ook graag lees. Goed nieuwjaar gewenst.
Dit is zeker waar. Ik had de indoctrinatie van het taalgebruik van de media ook al zeker sinds 8 oktober 2023 door i.v.m. het nieuws over Israël dan. En ook al daarvoor trouwens. En er zat ook een blad bij Family7 waar we lid van zijn, Israël Mediabingo. Met het advies om deze kaart erbij te nemen als je nieuws kijkt of leest. Daarin stond precies wat ik dacht. O.a.; “Noem Israëlisch geweld wraakzuchtig. Noem Palestijns geweld verzet. En : Duid Israelische successen als propaganda. Of; Benadruk buitenlandse druk op Israël, of; Gebruik termen als ‘kolonisten, bezette gebieden, en ‘illegaal’ om Israëls beleid verdacht te maken, etc. etc. Het waren 25 van zulke slogans. Sindsdien was het me helemaal duidelijk. Maar begin dit jaar kwamen Maaike van Charante en José Hak met een Document uit en toen was het helemaal duidelijk. : Https//watlerenweonzekinderen.nl