De ene genocide is de andere niet; ik denk dat we de eerste weken van 2026 wel zo mogen samenvatten. Als Israël uit zelfverdediging in twee jaar tijd 70 duizend Palestijnen doodt, onder wie zeker 25 duizend terroristen die zich achter hun eigen burgers verschuilen, is dat ‘volkerenmoord’. Dan trekken honderdduizend boomers en islamisten in rode shirts — de kleur van de vlaggen die Stalin en Mao gebruikten toen zij hun echte genocides pleegden — door de straten, gesteund door ‘progressieve’ politici, academici en vrijwel het gehele journalistenkorps.
Maar als een theocratisch-fascistisch regime in een paar dagen tijd meer dan 40 duizend prodemocratiedemonstranten vermoordt, hen met nekschoten afmaakt als zij gewond op straat liggen en zelfs uit hun ziekenhuisbedden sleurt om ze te executeren … dan is het stil. Diezelfde boomers zijn opeens hun bed niet uit te krijgen, de activisten hebben het te druk met hun haar paars of groen kleuren en de islamisten doen wat zij altijd doen en geven de Joden de schuld. Hypocrisie, uw naam is rode lijn.
Het favoriete wapen van diezelfde — laat ik mij netjes uitdrukken — Israëlhaters is de boycot, een van de drie hoofdletters uit het BDS-arsenaal. Maar wat als de rollen worden omgedraaid? Wat als dit wapen voor de verandering eens wordt ingezet voor een goede zaak?
Geld stinkt niet
We hebben in Europa een eeuwenlange traditie van Joden boycotten, maar nu komt een cosmeticamerk met Arabische wortels erachter dat de B uit BDS een tweesnijdend zwaard is. Ik heb het natuurlijk over Huda Beauty, het cosmeticamerk van Huda Kattan. De Amerikaanse dochter van Iraakse ouders is goed voor een slordige half miljard euro, een belangrijke influencer en een onverbeterlijke Jodenhaatster.
In juli vorig jaar plaatste de 42-jarige Kattan een video op TikTok waarin zij Israël ervan beschuldigde achter de Eerste en Tweede Wereldoorlog, de terreuraanslagen van 11 september 2001 en het bloedbad op 7 oktober 2023 te zitten. Het leidde tot een mild stormpje van protest. De Franse cosmeticaketen Sephora, genoemd naar de vrouw van onze eigen profeet Mosjee, besloot Huda Beauty wat minder zichtbaar te promoten, maar ging niet in op oproepen het merk volledig van de schappen te halen. Pecunia non olet, nietwaar?
En terwijl eerder deze maand de beulen van het regime in Teheran vreedzame burgers bij duizenden tegelijk afslachtten, vond Kattan het nodig de ayatollahs een hart onder de riem te steken door haar dik vijf miljoen Instagramvolgers te trakteren op beelden van regimeaanhangers die foto’s van de Iraanse oppositieleider Reza Pahlavi verbrandden. Het leidde tot woedende reacties en een massaal gedeelde oproep Huda Beauty te boycotten, compleet met filmpjes van Iraniërs die haar producten kapotslaan, verbranden of door de wc spoelen.
Te weinig verstand
Volgens Kattan was er niets aan de hand en mocht haar reactie niet als steun voor de ayatollahs opgevat worden. En al helemaal niet als mes in de rug van de Iraanse prodemocratiebeweging. Want, zo beweerde zij, ze had te weinig verstand van internationale kwesties om een oordeel over de situatie in de Islamitische Republiek te hebben. Niet dat datzelfde argument Huda er ooit van had weerhouden haar mening over de oorlog in Gaza de wereld in te slingeren. Want, zoals we ook standaard van de rodelijners horen, dat is iets héél anders.
De vijand van je vijand is je vriend
De ironie zal de lezer niet ontgaan: de stichter van een cosmeticabedrijf die haar steun uitspreekt voor een theocratische dictatuur die Iraanse vrouwen laat vermoorden als zij hun schoonheid willen tonen. Die Kattans producten wegstoppen onder hoofddoeken en erger. Net als de stilte van onze progressieve activisten over Iran is de reden daarvoor natuurlijk dat de vijand van je vijand je vriend is. Iran is anti-Israël en moet dus met fluwelen handschoenen of liever helemaal niet worden aangepakt.
Met zoveel hypocrisie is de naam Huda Beauty wel heel cynisch. Krab je de door Kattan verkochte smurrie eraf, kijk je recht in het naakte gezicht van haat en terreur. In deze februaritijd kun je dan met enig historisch besef eigenlijk alleen nog roepen: “Boycot! Boycot! Boycot!”
