Te vrezen valt dat autoriteiten gelijk hebben in hun vermoeden dat de aanslagen van de afgelopen week een Iraanse opdrachtgever hebben. De lange arm van Teheran is al jaren een geopolitiek probleem waar het Westen heel lang de ogen voor heeft gesloten. X wordt door velen beschouwd als het riool van de samenleving, maar die donkerbruine drab is wel degelijk een graadmeter voor wat er in de maatschappij speelt. Daarop zien we wonderbaarlijk veel sympathisanten van de moellahs, want Israël, en jazeker, ook Joden.
De voedingsbodem ligt echter niet aan Iran maar aan onszelf. Kijk naar wat in ons eigen land is gebeurd. Onze wereld is vergeven van het woord inclusiviteit, maar zelfs de overheid deinst er niet voor terug Joden keihard te isoleren. Zie ons artikel over Rijswijk op pagina 10. Ook bij culturele instellingen, media en in het onderwijs zien we de voorbeelden. De ene partij wordt aan de kant geschoven, de andere bejubeld. Een kleine greep: in een zichzelf respecterende culturele sector had Anja Meulenbelt nooit ofte nimmer de P.C. Hooftprijs gekregen. De toekenning was een politiek statement. De complottheorieën die ze verspreidt, zoals onlangs dat de aanslagen door zionisten – lees Joden – zelf in scène kunnen zijn gezet, hadden haar in een normale wereld op intrekking van haar prijs gestaan. Maar nee.
Culturele instellingen die Joodse organisaties weren, zouden in een weldenkende wereld hun subsidie verliezen. Maar nee hoor, wie maakt zich daar nu druk om? En de manier waarop het NOS Jeugdjournaal het voor kinderen ‘begrijpelijk’ maakte dat het Cheider die aanslag heus een beetje aan zichzelf te danken had, zou in een normale wereld ten minste één medewerker de kop hebben gekost. Niets daarvan. Voorzitters van laffe colleges van bestuur van universiteiten, die hun Joodse studenten en medewerkers in de kou lieten staan, zouden daar waar gezond verstand heerst, geen voorzitter worden van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen of minister van OCW.
Het is slechts een greep. Was het lijdend voorwerp van een van deze voorbeelden een andere minderheidsgroepering geweest, dan had een wethouder, zo niet het hele college van B en W in Rijswijk moeten opstappen, Meulenbelt was met pek en veren de culturele wereld uitgejaagd, de bezem was eens goed door het Jeugdjournaal (beter: de NOS) gegaan en laten we het over de academici niet hebben.
Dat is de echte voedingsbodem voor antisemitisme. Fout voorbeeld doet fout volgen. We zien het op sociale media. En een rode lijn, premier Jetten, is nergens in zicht.
Voedingsbodem
Te vrezen valt dat autoriteiten gelijk hebben in hun vermoeden dat de aanslagen van de afgelopen week een Iraanse opdrachtgever hebben. De lange arm van Teheran is al jaren een geopolitiek probleem waar het Westen heel lang de ogen voor heeft gesloten. X wordt door velen beschouwd als het riool van de samenleving, maar die donkerbruine drab is wel degelijk een graadmeter voor wat er in de maatschappij speelt. Daarop zien we wonderbaarlijk veel sympathisanten van de moellahs, want Israël, en jazeker, ook Joden.
De voedingsbodem ligt echter niet aan Iran maar aan onszelf. Kijk naar wat in ons eigen land is gebeurd. Onze wereld is vergeven van het woord inclusiviteit, maar zelfs de overheid deinst er niet voor terug Joden keihard te isoleren. Zie ons artikel over Rijswijk op pagina 10. Ook bij culturele instellingen, media en in het onderwijs zien we de voorbeelden. De ene partij wordt aan de kant geschoven, de andere bejubeld. Een kleine greep: in een zichzelf respecterende culturele sector had Anja Meulenbelt nooit ofte nimmer de P.C. Hooftprijs gekregen. De toekenning was een politiek statement. De complottheorieën die ze verspreidt, zoals onlangs dat de aanslagen door zionisten – lees Joden – zelf in scène kunnen zijn gezet, hadden haar in een normale wereld op intrekking van haar prijs gestaan. Maar nee.
Culturele instellingen die Joodse organisaties weren, zouden in een weldenkende wereld hun subsidie verliezen. Maar nee hoor, wie maakt zich daar nu druk om? En de manier waarop het NOS Jeugdjournaal het voor kinderen ‘begrijpelijk’ maakte dat het Cheider die aanslag heus een beetje aan zichzelf te danken had, zou in een normale wereld ten minste één medewerker de kop hebben gekost. Niets daarvan. Voorzitters van laffe colleges van bestuur van universiteiten, die hun Joodse studenten en medewerkers in de kou lieten staan, zouden daar waar gezond verstand heerst, geen voorzitter worden van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen of minister van OCW.
Het is slechts een greep. Was het lijdend voorwerp van een van deze voorbeelden een andere minderheidsgroepering geweest, dan had een wethouder, zo niet het hele college van B en W in Rijswijk moeten opstappen, Meulenbelt was met pek en veren de culturele wereld uitgejaagd, de bezem was eens goed door het Jeugdjournaal (beter: de NOS) gegaan en laten we het over de academici niet hebben.
Dat is de echte voedingsbodem voor antisemitisme. Fout voorbeeld doet fout volgen. We zien het op sociale media. En een rode lijn, premier Jetten, is nergens in zicht.
Gerelateerd
Lees meer »
Meer Gerelateerde Berichten
Voedingsbodem
BREKEND: ‘Iraans sterke man Ali Larijani en leider moorddadige Basij-militie gedood’
Mojtaba Khamenei ‘gewond en verminkt’
Eerste gestrande Nederlanders veilig thuis
Israël waarschuwt burgers in het buitenland