Waarom de IDF het nodig vond de cijfers prijs te geven is een raadsel, maar 645 personen met een dubbele, Israëlisch-Nederlandse nationaliteit bleken in maart vorig jaar in het Israëlische leger te dienen. Dienen in dat volksleger is voor de meesten van hen verplicht. Die cijfers wekten de afgelopen week opnieuw nieuwsgierigheid bij anti-Israëlactivisten en media zoals de NOS en de Groene Amsterdammer, onder het mom: wie zijn die mensen? Dus begonnen de reporters er lustig op los te bellen en te appen. Kende iemand zo’n soldaat? Was hij of zij er misschien zelf een?
Nu weten u en ik dat die soldaten, of ze nou wel of niet in Gaza hebben gediend, van fanatieke Israëlhaters al de nodige doxing, demonisering en bedreigingen te verduren hebben gekregen. Sommige ‘activisten’ stonden zelfs onaangekondigd bij familieleden voor de deur. De ervaring leert dat de denkbeelden van die activisten en media als de NOS en De Groene niet veel van elkaar verschillen, dus waren de meesten zo verstandig de kiezen stijf op elkaar te houden. Je zal wel gek zijn je bloot te stellen aan het welbekende frame, je staat bij voorbaat 0-10 achter. Gelukkig gingen de waarschuwingen als een lopend vuurtje door onze interne socialemediakanalen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, nietwaar?
Wie zijn die mensen? Dat vroegen wij ons ook af. Bijvoorbeeld wie er in het bestuur zitten van het Comité Herdenking Februaristaking 1941. Op Instagram meldde penningmeester Emma Fuchs in januari 2024 dat ze ‘derdegeneratie-Shoa-overlever’ is en bestuurslid David Hein schreef dat zijn grootouders en vader ondergedoken hadden gezeten en hoe dat diepe sporen bij ze had achtergelaten. De voorzitter blijkt de ons niet onbekende Jaïr Stranders. Ja, daar is hij weer.
Nu had ik kortgeleden nog contact met Stranders. Niet iedereen bleek te hebben begrepen dat Tofik Dibi was uitgenodigd door de lokale afdeling van vakbond FNV om te spreken op hun herdenking van de Februaristaking. Niet door het officiële herdenkingscomité dus. Of dat even verduidelijkt kon worden, want Stranders werd overladen met telefoontjes, om er vervolgens aan toe te voegen dat hij het eens was met ons protest. Gelukkig dacht de FNV daar in tweede instantie ook zo over.
Wat schetste onze verbazing toen wij hoorden dat het officiële comité onder leiding van Stranders niemand minder dan activist Jerry Afriyie had uitgenodigd voor hun herdenking bij de Dokwerker. Tussen de standpunten van Dibi en Afriyie zit weinig tot geen licht. Wij blijken niet de enige die verbaasd zijn; lees daarvoor deze week ons forum met stemmen van links tot rechts.
4 reacties
Aan het slot van het commentaar van Esther, krijg ik direct het gevoel van: ” je hebt je hielen nog niet gelicht of….? Ja, hoor….Weeeer chaos op het eind van dit nieuws, na het horen van die uitnodiging van, Jerry Afriyie, genomen door een artistiek persoon als Stranders.
………………..
Verbazing?, nee niets verbaasd mij nog, wat dit soort lieden beweegt om dingen wel of niet te besluiten.
Maar als ik een gesprek met deze Jair Stranders had beëindigd, zou ik me flink vernacheld voelen, door deze “dubbele” man.
Enfin, zo gaat het maar door.
Remedie?,..Boycotten die herdenking, door niet aanwezig te zijn.
Een “Stranders”Joods geluid
Eigenlijk moet het heel eenvoudig zijn. Op het moment dat je in het verleden laatdunkende uitlatingen hebt gedaan over Joden, of antisemitisch gedachtegoed hebt geuit of gesteund. Dan wel blijk te hebben gegeven dat Joden geen recht hebben op een eigen veilig thuisland, heb je jezelf gediskwalificeerd om als spreker op te treden bij een herdenking van de holocaust of een herdenking van een Tweede Wereldoorlog gebeurtenis inzake de Joden, zoals bijvoorbeeld de Februaristaking: deze werd per slot georganiseerd door Amsterdamse havenwerkers om te protesteren tegen de Joden maatregelen van de nazi’s. Ook wanneer je deel uitmaakt van een organiserend comité en klaarblijkelijk geen empathie kunt opbrengen voor de emoties en gevoeligheden van de slachtoffers van de holocaust door geen rekening te houden met hun gevoelens over de aanpak van de te organiseren herdenking dien je vervangen te worden. Er moet tot deze comités doordringen dat ze een taak verrichten in naam van de Joden en de slachtoffers van de holocaust. Te vaak zitten er lui vanwege een verkeerde reden in deze comités of ze hebben uit eigen ego streling uit het oog verloren wat de essentie van deze herdenkingen zijn. Dat blijkt wel uit de overweging om gaza te herdenken op 4 mei of nog meer niet ter zake doende gestorvenen aan de haren erbij te trekken om, maar de aandacht van de slachtoffers van de holocaust af te leiden.
Als je al politiek met de februari staking herdenking wilt pak dan maar Alejandro de Mello. De laatste lijsttrekker van de NCPN, de opvolger van de CPN. De hardliners die niet met GroenLinks mee wilde. In de Sjoa waren het de communisten en gereformeerden, uit politiek, die de hoofdmoot van het verzet en onderduik regelden. Maar wie zijn die mensen die dit bedenken. Wat is er in Amsterdam gaande?