Evangelische supporters van de Joodse staat trotseerden zware regen op de Dam, terwijl de politie ongeveer 50 tegendemonstranten arresteerde.
Door Bart Schut
In de Nederlandse hoofdstad kon het contrast tussen pro- en anti-Israël demonstranten niet groter zijn. Zodra de organisatoren van de ‘Op de bres voor Israel’-demonstratie aankondigden dat ze zich op de monumentale Dam in Amsterdam zouden verzamelen, riepen extreemlinkse pro-Palestijnse groepen op tot verstoring onder het motto ‘Geen Israëlviering in Amsterdam’.
De autoriteiten in de Nederlandse hoofdstad, bekend met de neiging tot geweld van deze groepen, verboden hun aanwezigheid nabij de overwegend evangelische pro-Israël demonstratie. De Amsterdam Palestina Coalitie verloor vervolgens een kort geding waarin ze toegang tot de Dam eisten. De rechtbank besloot dat ze hun tegendemonstratie alleen op de Oude Turfmarkt, ongeveer 500 meter verderop, mochten houden.
Ongeveer honderd linkse en moslimdemonstranten verschenen op donderdag, velen droegen keffiyehs en zwaaiden met Palestijnse vlaggen. Sommigen waren gemaskerd, en ten minste één droeg een vlag van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP), officieel aangemerkt als een terroristische organisatie door de Europese Unie. Hun leuzen riepen op tot geweld: “Van de rivier tot de zee” en “Yallah, yallah intifada” onder andere. Ondanks de rechtbankuitspraak en een grote politieaanwezigheid, slaagden sommige van de anti-Israël demonstranten erin om de Dam te bereiken.
Pro-Israël demonstranten waren in grote meerderheid ten opzichte van anti-zionisten
Daar waren ze hopeloos in de minderheid tegenover ongeveer 2000 voornamelijk evangelische demonstranten die, ondanks de zware regen, naar de Nederlandse hoofdstad waren gekomen om hun steun voor Israël en hun solidariteit met het Joodse volk te tonen. Honderden blauwe en witte vlaggen werden gezwaaid, Hebreeuwse liederen werden gezongen, en sprekers veroordeelden fel een nieuwe wet die de in naam centristische Nederlandse regering tot een van de koplopers in Europa maakt als het gaat om anti-Israël beleid.
De regering in Den Haag heeft besloten de import van alle Israëlische producten die in de Westelijke Jordaanoever zijn vervaardigd, te verbieden, maar nog verrassender is dat dit ook geldt voor producten uit Oost-Jeruzalem en de Golanhoogte. Dit betekent dat een Nederlandse toerist die een souvenir uit de Oude Stad van Jeruzalem meeneemt, in theorie een gevangenisstraf van zes jaar kan krijgen.
Sprekers op de bijeenkomst gisteren verwezen naar het feit dat in Nederland alleen de meest gewelddadige criminelen, zoals bankovervallers, verkrachters en zelfs moordenaars, dergelijke straffen krijgen. Ondanks de groeiende woede over deze nieuwe wet, die in brede kringen wordt beschouwd als antisemitisch, voelde de bijeenkomst op de Dam meer als een viering dan als een protest.
Er waren geen oproepen tot geweld, noch was er enige raciale vijandigheid tegenover Palestijnen. In tegenstelling tot het tegenprotest op de Turfmarkt, waar leuzen expliciet opriepen tot de verwijdering van ‘zio’s’, een term die populair is gemaakt door de blanke supremacist David Duke, leek de pro-Israëlbijeenkomst een stuk inclusiever, zoals blijkt uit de aanwezigheid van Iraanse anti-regime demonstranten.
‘Hier om solidariteit met Joden te tonen,’ zegt Iraanse demonstrant op Amsterdamse demonstratie
“We zijn hier om onze solidariteit met de Joden te tonen, aangezien zij ons keer op keer hun steun hebben gegeven,” zegt de Iraanse Jazmine, terwijl ze een dubbelzijdige vlag draagt: de ene kant toont het Israëlische blauw en wit, de andere de leeuw en zon vlag die door de Iraanse oppositie wordt geprefereerd. “Natuurlijk staan we achter Israël; we delen al duizenden jaren een gemeenschappelijke geschiedenis. Joden en Iraniërs staan sterk samen.”
Toch leek de rally zeer weinig Nederlandse Joden te hebben aangetrokken. Baruch, een 41-jarige uit de stad Apeldoorn, is een van de weinige demonstranten die een kippah draagt.
Hij is onlangs teruggekeerd van een maand vrijwilligerswerk in de Negev en overweegt naar Israël te migreren. “Ik begrijp niet waarom zo weinigen van ons (Joden) hier vandaag zijn. Ik denk dat ze bang zijn na alles wat er sinds 7 oktober in Nederland is gebeurd. Maar als je je vandaag niet laat zien, wanneer dan ooit?” zei hij.
Een bijna totale afwezigheid van angst toont hoe gemotiveerd de evangelische demonstranten zijn, evenals het feit dat niemand vertrekt wanneer de regenbui verergert. Zesendertig bussen brachten honderden van hen uit steden en dorpen zoals Nijkerk, Urk en Katwijk, in wat bekend staat als de Nederlandse ‘Bible belt‘.
Chrissie is een 36-jarige uit Wilnis, een dorp halverwege Amsterdam en de stad Utrecht. Ze zwaait met een grote Israëlische vlag en draagt Davidsteroorbellen. “Het draait allemaal om solidariteit,” zegt ze. “We weten hoe moeilijk het is om Joods te zijn in Nederland op dit moment, en we wilden de Nederlandse Joden laten zien dat ze er niet alleen voor staan,” voegde ze eraan toe.
‘Op de bres’ is het geesteskind van Jacques Brunt, een 46-jarige evangelist uit het stadje Alblasserdam. “Op 7 oktober 2023 voelde ik de drang om iets te doen. Ik begon gewoon een flyer uit te delen met de tekst: ‘Ik sta achter Israël, waar sta jij?'” zei hij.
Brunts initiatief ging van lokaal naar regionaal naar nationaal. Dit was het derde jaar dat zijn grassrootsorganisatie haar bijeenkomst in Amsterdam hield. “Het is geweldig om te zien dat we elk jaar groeien, dankzij een handvol zeer gepassioneerde mensen,” zegt Brunt.
Gegeven de heersende anti-Israël stemming in de Nederlandse politiek, kan dit verrassend zijn, maar Brunt zegt: “Als Christen ben ik aan de heup verbonden met Israël. Het land heeft ons zoveel gegeven; onze steun is onvoorwaardelijk.” Op de Dam genieten zowel de Joodse staat als het Joodse volk die steun. “Je kunt een onderscheid maken tussen Israël en de Joden, maar je kunt ze nooit scheiden,” zegt Brunt.
Rabbi Yanki Jacobs, wiens vader, opperrabbijn Binyomin Jacobs, een van de sprekers op het podium is, uitte zijn dankbaarheid. “Het is fantastisch om zoveel niet-Joodse mensen hier te zien die hun steun voor onze gemeenschap en voor het recht van Israël om te bestaan tonen. Alles wat ik kan doen is hier zijn om mijn waardering voor hun steun te tonen,” zei hij.
Sommige tegendemonstranten proberen de menigte te provoceren. Vanaf het balkon op de derde verdieping van een nabijgelegen H&M-winkel wordt een enorme Palestijnse vlag uitgerold. Het is zo groot dat de onderkant het straatniveau bereikt, waardoor verschillende pro-Israël-protestanten naar binnen rennen en het naar beneden trekken.
Een jonge moslimimmigrant schreeuwt beledigingen naar de menigte voordat hij door de politie weg wordt gegooid. Een duidelijk dronken man met een bierfles in zijn hand schreeuwt ‘Fascisten!’ naar de menigte en roept dat mensen in Gaza verhongeren. Een kleine schermutseling breekt uit, en de politie breekt het snel weer op.
Groeiende groep tegendemonstranten gekleed in keffiyehs en hijabs wekt bezorgdheid
Bedreigender is de groeiende groep deels gemaskerde tegendemonstranten, gekleed in keffiyehs en hijabs (hoofddoeken), die zich voor het Nederlandse nationale oorlogsmonument op de Dam heeft verzameld.
Blijkbaar hebben ze een manier gevonden om door de politie lijnen bij de Oude Turfmarkt te breken en schreeuwen nu beledigingen naar de veel grotere pro-Israël menigte. Ondanks hun illegale aanwezigheid wacht de politie ongeveer een uur voordat ze de groep omsingelen en ongeveer vijftig van hen arresteren.
Zelfs hun aanwezigheid lijkt de kermisachtige sfeer op de Dam niet te beïnvloeden. Na een videoboodschap van de Israëlische ambassadeur Zvi Aviner Vapni wordt een gigantische Israëlische vlag boven de hoofden van de demonstranten ontplooid, die zelfs de Palestijnse vlag bij de H&M-winkel in de schaduw stelt. Hatikvah, het Israëlische volkslied, wordt in koor gezongen.
Toch zijn de organisatoren zich scherp bewust van het altijd aanwezige gevaar van geweld voor hun mensen. Daarom vraagt Jacques Brunt de demonstranten om hun Israëlische vlaggen te verbergen wanneer ze vertrekken, of om onmiddellijk in de bussen te stappen die hen terugbrengen naar de steden en dorpen van het hart van Nederland. ‘Laat je niet provoceren’, zegt Brunt, ‘Ga naar huis.’ Maar wanneer de bussen het Damplein verlaten, dansen onverschrokken Iraniërs nog steeds op Joodse volksmuziek die uit een enkele luidspreker klinkt.
Dit artikel verscheen op 18 september op de website van de Jerusalem Post en is met permissie vertaald en integraal hier geplaatst.
