Deugjoden
Opinie

Deugjoden

Paul Damen 20 april 2024, 06:00
Deugjoden
Een antizionist in een demonstratie in Amsterdam. Foto: Mastodon

In elke oorlog, en zeker nu in de jongste Joodse, heb je verliezers, overwinnaars en defaitisten. Die laatsten hoorde je tot voor kort nauwelijks. Blijkbaar, nu Israël weer eens vecht om te overleven, is het nodig als ‘antizionist’ te demonstreren met pro-Palestinatypes die hopen dat Israël niet overleeft. Het zij zo. Israëlische staatsburgers mogen hun staat bekritiseren, en zelfs, hoe schizo ook, de opheffing ervan bepleiten. Maar Nederlandse Joden die zich nu antizionist noemen, da’s andere boterkoek.

Zij staan vooraan in demonstraties te onderstrepen dat ze wel Jood zijn, maar zionisme, nee. Dat is al schizofreen – zionisme is immers niet verplicht. Het bepleit, net zoals elke negentiende-eeuwse nationalistische emancipatiebeweging, enkel het recht van een volk op een eigen land. Of op de terugkeer daarheen. Het recht. Zonder verplichting. Antizionisten daarentegen doen alsof zionisme verplicht is, om zich luidruchtig tegen die stropop te kunnen keren. Dit levert hun krediet op bij de Israëlhaters: ‘Zie je wel, zelfs Joden vinden het ook.’ Dat maakt dat zinloos afzien van zionisme wat krampachtig. Alsof je een kaartje voor het boekenbal hebt, maar demonstratief niet gaat want het voorprogramma is flut. Of dat je een seizoenkaart van Ajax afwijst wegens lauw bier in de rust. 

Uitsluiting

Terwijl niet daarheen verhuizen volstrekt legitiem is. Je kunt denken: ik zit hier goed, in de galoet. Of: ik ga pas als de masjiach er is. Je kunt ook wegblijven, omdat het zionisme niet de heilstaat heeft voortgebracht die je in je hoofd had. Of omdat je Israël een dictatuur of een apartheidsland vindt. Wie zo denkt, kan inderdaad beter wegblijven en Israëls buren bezoeken. Met name wat zich Palestina noemt.

Tot zover de praktijk. In theorie staan de antizionisten nog zwakker. Wie het recht op een land erkent bij wat zich Palestijnen noemt, en Joden de zionistische variant daarvan ontzegt, maakt een uitzondering voor enkel één volk. Dat exclusief uitsluiten van Joden op een algemeen erkend recht, dat is nou antisemitisme. Want nationalisme is net zo’n mensenrecht als het recht op vrije meningsuiting, godsdienstvrijheid, vrijwaring van gebrek, vrijwaring van vrees, en het recht op een dak boven je hoofd. Maar niemand zal, op zoek naar een woning, zich antihuizist noemen.

De antizionist demonstreert voor de bühne: ik ben de Jood die Israël haat, mij kun je vertrouwen

De antizionist doet dat wel – niet omdat hij naar Israël wil, maar om dat anderen te verbieden. En dus demonstreert de antizionist voornamelijk voor de bühne. Zie mij eens deugen. Ik ben de Jood die Israël haat, mij kun je vertrouwen. Ik ben solidair met de pro-Palestijnen. Ik ben het ook niet eens met Netanyahu. Nou, daar zijn er wel meer van – in Israël zelf. 

Zelfkastijding

Intussen blijft hier de deugjood toch gewantrouwd, niet in het minst door zijn mede-Pallifans, omdát hij Jood is. Die herkennen de kramp. En dus gaan antizionisten mekkeren in de pers: “Niemand luistert naar ons.” Ja, gast, vind je dat gek? Zoals die Phineas Shapiro van Erev Rav, die antizionistische club die optrekt met types die Shoa-overlevers toeschreeuwen dat ze moordenaars zijn. Of die Jonathan Glazer die bij zijn Oscarontvangst nog even melden moest dat hij zijn jodendom afwees. 

Vroeger heette dat zelfhaat. Een soort roomse zelftuchtiging: de monnik die zichzelf met de karwats geselt omdát hij monnik is. De zelfkastijding van de apostel Paulus: “Ik hard mijzelf en houd mij onder strikte tucht om niet, na voor anderen gepredikt te hebben, zelf verworpen te worden (I Kor. 9:27).” Het had, zeker met die angst ‘aan de verkeerde kant van de geschiedenis terecht te komen’, gezegd kunnen worden door Shapiro hierboven. Die wordt acuut katholiek zodra het erom gaat spannen. Of antizionist zodra de antizionisten naderen. 

Dat is het punt: de deugjood zet de deur wagenwijd open voor de Jodenhaters. Het is nog net niet de kapo uit het kamp, maar de deugjood legitimeert elke antisemitische actie. De deugjood is de seculiere versie van die mallotige miniclub Neturei Karta. “Zie onze bonthoed; u zit goed.” De deugjood schuift de trotse leeuw van David als agressief terzijde en omarmt de rest van de dierenwereld als mooi en divers. Zelfs de krokodil verdient krediet. De deugjood werpt die keer op keer politiek correcte brokken toe. Tot die ook hem opvreet. Want, en dat vergeet de antizionist, zo zitten krokodillen nu eenmaal in elkaar.

Opmerkingen (4)
tiki 20 april 2024, 08:41
De 'as a Jews' laten weer van zich horen. Kind te zijn van een Holocaust overlevende geeft je géén speciale status & rechten dus het schermen hiermee is totaal ridicuul. Om dit dan nog te doen met een terreurshawl om je nek, waarvan zij de symboliek blijkbaar niet begrijpen (het uitroeien van de Joden van Israel .....als voorspel) maakt van hen nog grotere Joodse idioten.Maar het zij zo....de Joodse geschiedenis staat bol met dit soort "deugJoden" die uiteindelijk 'door hun nieuwe humanitaire vrienden & politieke maatjes gewoon werden herenigd met hun Joodse lotgenoten.
Louisa 20 april 2024, 09:37
Prima stukje, Paul ! Goed verwoord !
Shlomo Itai 20 april 2024, 09:59
Ze zijn ziek. Zo ziek, dat het medelijden zou moeten wekken. Ze laten zich gebruiken door mensen zonder enig medelijden voor hun eigen mensen zoals de Palestijnen al een eeuw en moslims al sinds de dagen van Muhammad voortdurend bewijzen. Zeker na 7 oktober wekken ze bij mij echter geen enkel medelijden, maar alleen diepe verachting, zonder twijfel net als in de harten van diezelfde moslims die nu handig gebruik maken van deze zelfhaters dan wel pathetische collaborateurs.
Boaz Schellevis 20 april 2024, 18:04
heel goed stuk, ik betwijfel zelf of de personen in kwestie überhaupt wel joods zijn . kan me daar niks bij voorstellen.prima stuk en goed geschreven!
Plaats opmerking

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Max 1000 tekens. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *