Dood van een slager
Buitenland

Dood van een slager

Het helikopterongeluk dat een einde maakte aan het leven van de ‘Slager van Teheran’, de Iraanse president Ebrahim Raisi, maakt de weg naar de absolute macht in de Islamitische Republiek vrij voor de zoon van de Hoogste Leider.

Bart Schut 22 mei 2024, 11:24
Dood van een slager
Ebrahim Raisi en Irans ‘Hoogste Leider’ Ali Khamenei (l)

Aan het condoleanceregister is veelal te zien wat voor persoon de overledene was. Na de dood van Ebrahim Raisi stroomden de verklaringen van verdriet en ontzetting binnen. Van Hamas. Van Hezbollah. Van de Houthi’s. Uit Syrië, uit Rusland en China. Dat zich hier de wel vaker toondove voorzitter van de Europese Raad bij voegde, de Belg Charles Michel, toont aan hoe weinig benul men in Brussel van het Midden-Oosten heeft. Michels ‘gedachten gaan uit naar de familie’ van de slachtoffers van het helikopterongeluk waarin Raisi om het leven kwam. Over de families van de slachtoffers van ‘de beul van Teheran’ zei de Brusselse technocraat niets, net zo min als EU-buitenlandcommissaris Josep Borell, die ook al in de strijd tussen Israël en Hamas toonde dat zijn morele kompas niet altijd het noorden weet aan te geven.

Want dat de wereld er geen slechtere plaats op is geworden met het verscheiden van Ebrahim Raisolsadati, zoals de Iraanse president werd geboren, zal eenieder met enig ethisch besef moeten toegeven. In Iran zelf staken burgers vuurwerk af om Raisi’s dood te vieren. Die verdiende zijn bloedige bijnaam eind jaren tachtig toen hij als lid van de Iraanse ‘doodscommissie’ verantwoordelijk was voor de marteling en executie van tienduizenden mannen, vrouwen en kinderen die ervan beschuldigd werden leden van de oppositie tegen het fundamentalistisch-islamitische regime in Teheran te zijn. 

Wreedheid

In de loop der jaren werd Raisi er niet milder op. Na een periode als procureur-generaal deed hij in 2016 voor het eerst mee aan de presidentsverkiezingen. Als havik verloor hij die van de naar ayatollah-maatstaven gematigde president Hassan Rouhani. In 2021 probeerde Raisi het opnieuw en ditmaal stond het regime een nederlaag van de ultraconservatieve factie niet toe. Gematigde deelnemers, laat staan oppositiekandidaten, werden zonder pardon van de kieslijst geschrapt en dus ‘won’ Raisi, ondanks de laagste opkomst ooit bij verkiezingen in de Islamitische Republiek. 

Met Raisi’s dood neemt de kans op een bloedige machtsstrijd in Teheran af

De op dat moment 60-jarige Ebrahim Raisi werd op 3 augustus 2021 ingezworen als president van de Islamitische Republiek Iran. Zoals altijd droeg hij daarbij de zwarte tulband die afstammelingen – of zij die dat beweren te zijn – van de profeet Mohammed dragen. Als staatshoofd was Raisi het uithangbord van de onderdrukking van protesten tegen de dictatuur in zijn land en van het antisemitisme dat het regime in Teheran als sinds de Islamitische Revolutie van 1979 kenmerkt. Hij zag erop toe dat de verplichte hoofddoek met hernieuwde felheid – en wreedheid – werd afgedwongen en dat protesten daartegen bloedig werden neergeslagen. Homoseksuele relaties waren ‘beestachtig’, vond de president.

Kapers op de kust

Toch was hij in zijn functie niet de machtigste man van Iran. Die twijfelachtige eer is voorbehouden aan de ‘Hoogste Leider’, Ali Khamenei. Wel werd Raisi beschouwd als potentieel opvolger van de 85-jarige Khamenei. Daarbij had hij stevige concurrentie van de zoon van de Hoogste Leider, Mojtaba Khamenei. Met Raisi’s dood lijkt de kans op een openlijke en potentieel bloedige strijd om de macht in Teheran af te nemen, al zijn er meer kapers op de kust, zoals mede-hardliner Ahmad Khatami. 

Met name op sociale media doen complottheorieën over Raisi’s dood de ronde. Daarbij wordt zoals altijd vooral gekeken naar Israël, dat zich haastte te verklaren niets met het neerstorten van de helikopter te maken te hebben. Dat de media–afdeling van Hamas wist te melden dat de piloot van Raisi’s toestel ‘Eli Kopter’ zou heten, mag afgedaan worden als een vertaalfout van niet al te snuggere terroristen, maar het voedde de geruchten in de door complotten geobsedeerde Arabische wereld natuurlijk wel. Israël heeft geen belang bij de dood van Raisi: in Iran is aan alles gebrek, behalve aan ultraconservatieve, Joden hatende ayatollahs om zijn stoel te vullen.

Opmerkingen (1)
Wietske van Raalte 02 juni 2024, 11:19
Aan het condoleanceregister is veelal te zien wat voor persoon de overledene was. Bijvoorbeeld: een Turkse Islamitische vakbondsman was doodgeschoten, in een koffiehuis in Amsterdam. Een krant had twee (!) volle pagina's condoleances. Allemaal afkomstig van links-gelieerde maatschappelijke organisaties.
Plaats opmerking

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Max 1000 tekens. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *