Heksenjacht
Commentaar

Heksenjacht

Esther Voet 18 januari 2024, 07:00
Heksenjacht

Hoezeer Turkije is verworden tot een door en door verrotte samenleving werd deze week opnieuw bewezen met het schandaal rond voetballer Sagiv Jehezkel. Jodenhaat viert in Turkije hoogtij, aangewakkerd door despoot Recep Tayyip Erdogan. Terwijl Hamasleiders in dat land een graag geziene gast zijn, lopen honderdduizenden klakkeloos achter de grote leider en zijn opruiende speeches aan. Met uitwassen als wat Jehezkel overkwam tot gevolg. 

Het is al tijden niet pluis in het land, weet de Joodse gemeenschap daar. Die kiest voor een strategie van houd-je-adem-in-en-stik-niet. Maar haar situatie wordt steeds penibeler en meer en meer Joden besluiten te vertrekken; een tragisch einde van de eeuwenlange Joods-Turkse geschiedenis. Met weemoed wordt teruggeblikt op het Ottomaanse rijk, toen Joodse vluchtelingen uit Europa er een veilig heenkomen vonden. Al in de zestiende eeuw werd de Portugees-Joodse renaissance-vrouw Gracia Nasi, na uit diverse Europese landen te zijn weggepest, in Constantinopel met open armen ontvangen door Suleiman de Grote. Ze bracht haar laatste jaren door in de wijk Galata en mocht zelfs een Joods dorp stichten in het door de Ottomanen geregeerde Tiberias. Nu zou geen Jood zich meer vrijwillig in Turkije vestigen. Terwijl Erdogan – ongetwijfeld voor electoraal gewin – zijn haat van de daken schreeuwt, zijn er achter de schermen op economisch en militair vlak nog steeds banden met Israël, wat eens te meer zijn hypocrisie bewijst. Zelf waag ik mij al lang niet meer aan een tripje naar het door mij geliefde Istanboel.

Ook hier in Nederland werpt Erdogans heksenjacht vruchten af. Turkse instellingen, moskeeën en niet te vergeten de partij Denk lopen klakkeloos achter de hedendaagse sultan aan. Met als gevolg dat terwijl tot twintig jaar geleden geen enkele Turk zich tegen Israël keerde, nu anders is bewezen. De lange arm van zijn regeringspartij AKP reikt ver in de diaspora. In Nederland wonend stemvee veroorzaakt rijen bij speciaal daarvoor opgerichte stembureaus. Zo helpt de Turkse gemeenschap in ons land de dictator aan een meerderheid. In Turkije zelf bestaat sterke oppositie tegen de steeds megalomaner ingestelde alleenheerser. Slachtoffers zijn niet alleen Joden, maar ook Nederlanders met een Turkse achtergrond die wel in democratie en vooruitgang geloven, onder wie de seculiere Aylin Bilic, Fidan Ekiz en Dilan Yesilgöz. 

Van menig NAVO-land zou dit gedrag niet worden getolereerd. Maar Turkije is in strategisch opzicht zo belangrijk dat de alliantie graag een oogje dichtknijpt. Mocht Mark Rutte het schoppen tot secretaris-generaal, dan is te hopen dat hij eens een stevig gesprek aangaat met de sultan van Ankara.

Plaats opmerking