Het levensgevaarlijke sprookjesbos
Column

Het levensgevaarlijke sprookjesbos

Opperrabbijn Binyomin Jacobs 21 januari 2024, 07:00
Het levensgevaarlijke sprookjesbos

2014: Gidi Markuszower, penningmeester van het NIK, belt me. Hij dringt erop aan gevolg te geven aan de uitnodiging van Aramese organisaties en de Syrisch-orthodoxe kerk, die een vreedzame stille tocht organiseren in Enschede. Daarmee willen ze aandacht vragen voor de vervolging van geloofsgenoten in Irak en Syrië. Ik reis af naar Enschede om daar, in mijn kortste toespraak ooit, verbaasd te vertellen “dat jullie, als klein kerkgenootschap, aandacht moeten vragen voor de moord op jullie broeders en zusters, terwijl van de rooms-katholieke en protestante kerkgenootschappen taal noch teken wordt vernomen.”  

Ook in 2014: een Marokkaanse vrouw houdt aan de overkant van mijn straat een brullend jongetje in de houdgreep. Het knaapje wordt tegenstribbelend de straat over gesleept. “Je hoeft niet bang te zijn, deze opa gaat je ogen niet uitsteken!” Ik kan even niet zo snel plaatsen waarop gedoeld werd, maar gelukkig krijg ik uitleg. “Dit jongetje is thuis verteld dat u zijn ogen wilt verwijderen om die te geven aan blinde Joodse kinderen in Israël.” Dan wendt ze zich tot het angstige jongetje: “Zie je wel, die lieve opa doet je helemaal niets.” 

‘Je hoeft niet bang te zijn, deze opa gaat je ogen niet uitsteken’

We zijn inmiddels tien jaar verder en wederom slaat bij mij de verbazing toe. De hele wereld kijkt naar het piepkleine Israël, terwijl in Nigeria en veel andere Afrikaanse landen enorme slachtingen plaatsvinden onder de christenen. Waarom zijn de ogen uitsluitend op Israël gericht, terwijl christenen op dramatisch grote schaal dagelijks worden vervolgd, verminkt en vermoord? Waarom kijkt de wereld weg?

De NOS bericht dat Israël zich heeft schuldig gemaakt aan ‘orgaandiefstal van tachtig lichamen’. De omroep moest dit bericht uiteindelijk rectificeren door aan te geven dat het nieuws niet geverifieerd was, maar het kwaad was al geschied. Lasjon hara is als een kussen met veertjes. Als er een scheur in het kussen is aangebracht en daarna wordt het aan de wind van de sociale media blootgesteld, waaien de veertjes alle kanten op en zijn nimmer nog naar de juiste proporties terug te brengen.

Wanneer zal er vrede kunnen zijn in en om Israël? Zolang door de NOS, sociale media, via de satellietschotels en in miljoenen Arabische schoolboekjes Joden en Israël worden gedemoniseerd, zal vrede alleen in sprookjes bestaan. En hoewel niemand meer in sprookjes gelooft en de Efteling allang geen sprookjesbos meer is, maar een pretpark met gevaarlijke achtbanen en andere opwindende attracties, is het geloof in de eeuwenoude bloedsprookjes gebleven en sterker dan ooit.

Plaats opmerking