Dagboek

Lang zouden ze leven

Opperrabbijn Jacobs schrijft op verzoek van het Joods Cultureel Kwartier in zijn dagboek over maatschappelijke en religieuze zaken. In deze coronatijd worden extra uitdagingen gesteld aan zijn taak. Het NIW publiceert deze stukken twee keer per week.

Opperrabbijn Binyomin Jacobs 10 februari 2022, 10:00
Lang zouden ze leven

Mijn dagboek van vandaag wordt er een met weinig woorden. Als lid van de Adviesraad van de Oorlogsgraven Stichting volg ik uiteraard alles wat de stichting doet. Ze bestaan dit jaar 75 jaar en geven daarom een serie video’s uit met als titel: ‘Lang zouden ze leven’. Het gaat over de levens en verhalen van slachtoffers van oorlogen en dus ook over Joodse slachtoffers die in de jaren ’40 – ‘45 vermoord werden.

Onderaan dit artikel vindt u een video over Lotte Adler, een Joods meisje dat samen met haar zusje de gaskamer in werd gedreven…

Wob verzoek

Nadat ik huilend had gekeken naar de moedige Lotte en de gewetensvolle Nathan Italië, de directeur van het Leidse Weeshuis waar Lotte werd opgevangen, vernam ik dat er een WOB-verzoek was uitgegaan van ‘The Rights Forum’. Dit is een clubje dat, om het even netjes te verwoorden, mijn voorkeur niet geniet. WOB staat voor ‘Wet Openbaarheid van Bestuur’, waarmee wordt geregeld wat de overheid in de openbaarheid moet brengen en wat niet. Zo’n WOB-verzoek dwingt organisaties om informatie openbaar te maken. Het WOB-verzoek dat naar vele universiteiten was gestuurd, wilde van alle aan de universiteit verbonden medewerkers weten of ze banden hadden met Israël!

Ik ben niet verbaasd dat deze organisatie, wetend wie ze zijn, wil weten over contacten met Israël of Israëlische organisaties. Ik vind het wel moeizaam dat ze ook geïnformeerd willen worden over contacten met Nederlandse Joodse instellingen en personen! Maar ja, van deze club was dat wel te verwachten, want het verschil tussen antizionisme en antisemitisme is flinterdun.

 

Maar wat mij grote zorgen baart is de ijverige bereidheid van de leiding van een groot aantal universiteiten om mee te werken. Dit herinnert mij aan de grondige zorgvuldigheid en snelheid waarmee tijdens de bezetting de meeste burgemeesters meewerkten om de namen van hun Joodse burgers aan de Nazi’s door te geven, waaronder ook de naam van Lotte, haar zusje en de directeur van het weeshuis.

 Ik doe er het zwijgen toe en verzoek u om de volgende video te bekijken.

Klik hier om de video te bekijken

Dit is een persoonlijk dagboek van de opperrabbijn en valt buiten de verantwoordelijkheid van de redactie.

Tags dit artikel heeft geen tags
Opmerkingen (0)
Plaats opmerking

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *