Hoewel Joden nog geen 0,3 procent van de Nederlandse bevolking uitmaken, is 26 procent van alle door de politie geregistreerde discriminatiezaken tegen hen gericht. Dit blijkt uit cijfers van de politie zelf.
Hoewel de oorlog in Gaza afgelopen is, nam antisemitisme in 2025 nauwelijks af. Vaak wordt die als reden – zo niet als excuus – aangevoerd voor Jodenhaat in ons land. Desondanks registreerde de politie vorig jaar 867 gevallen van antisemitisme. Dat is bijna hetzelfde als in 2024: 880. Het aantal gewelddadige incidenten nam licht af, 34 in 2025 ten opzichte van 42 een jaar eerder, maar gewelddadige bedreigingen aan het adres van Joodse Nederlanders namen juist toe: van 88 naar 93.
Eddo Verdoner, de nationaal coördinator antisemitismebestrijding (NCAB), spreekt van ‘wederom een zorgelijk beeld’. “Wat ik vrees, is dat we langzaam wennen aan cijfers die onacceptabel zijn, dat haat het nieuwe normaal wordt.”
‘De cijfers vragen om doorpakken. Op scholen, online en in de rechtszaal’
De NCAB pleit voor het vergoten van de pakkans, zeker online. Tegelijkertijd constateren veel Joden, zeker in Amsterdam, dat er weinig of niets met hun klachten gedaan wordt. De politie in de hoofdstad heeft in verschillende gevallen geweigerd op te treden bij voor iedereen zichtbare verheerlijking van antisemitische terreur en het openbaar ministerie is bijzonder terughoudend met vervolging.
Verdoner wijst erop dat Joods leven in Nederland vaak alleen maar doorgang kan vinden met bescherming van de marechaussee of politie, dankzij beveiligingscamera’s of achter kogelwerend glas: “De cijfers vragen om doorpakken. Op scholen, online en in de rechtszaal.”
3 reacties
De toekomst blijft moeilijk te voorspellen, maar we kunnen wel uit de geschiedenis leren hoe zo’n honderd jaar geleden nota bene landen die leidend waren in de Europese cultuur, via een fase van “falende staat” veranderden in landen die het barbarisme verspreidden over Europa. We kunnen de falende staten van Europa wel bedelen om ons de status van beschermde minderheid te verlenen, maar ook als die ons verleend gaat worden, zal dit niet meer zijn dan een dorre strohalm, want de falende staten van de EU blijven falende staten met een schuldeneconomie die ongecontroleerd blijft groeien en er zijn nu in Europa meer mensen die de tot uitroeiing van alle Joden oproepende – of liever: gebiedende – Koran lezen dan dat er zo’n eeuw geleden mensen waren die Mein Kampf hadden gelezen. We worden als Joden weer aangewezen als de globale oorzaak van problemen, oude complottheorieën worden weer uit donkere kasten gehaald en we zijn al zichtbaar en onzichtbaar apart gezet. De status van “Beschermde Minderheid” zal dus in de op de huidige volgende fase dezelfde waarde hebben als in de vorige eeuw het bord “Judenviertel”.
Het zou helpen als Israël wat minder geweld gebruikt om tot een gelijk te komen met hun buren en met de Palestijnen op de Westbank. Het is, helaas, voor velen een constante bron van ergernis.
Natuurlijk hebben Joden buiten Israël niets te maken met de daden van de Israëlische regering en dien je deze zaken scherp te scheiden. Aan hen die dat niet kunnen en over de schreef gaan is dat nog eens goed ‘uit te leggen’.
Het is niet de staat Israël die zoveel geweld gebruikt in Yehuda en Shomron, maar het tuig van Itamar Ben Gvir. Dat tuig kan zijn gang gaan omdat het de regering van Netanyahu kan laten vallen en Netanyahu zo ontzettend bang is om daardoor in de gevangenis te belanden. Hij weet natuurlijk beter dan wie dan ook waarom hij in de gevangenis zou kunnen belanden. Zoveel problemen zouden bespaard gebleven zijn, niet alleen voor Israël maar voor Joden wereldwijd, als Netanyahu nooit was geboren.