Terwijl er deze week mooi Joods nieuws te melden is uit Den Haag en Utrecht, wordt dat overschaduwd door de republiek Amsterdam, de stad die zogenaamd trots is op haar Joodse geschiedenis. In Mokum is de Jodenjacht definitief ingezet, met hulp van de burgemeester. Allereerst was daar haar frontale aanval op het Centraal Joods Overleg, al sinds jaar en dag haar Joodse gesprekspartner. Het CJO had het gewaagd Halsema’s feitenvrije Nakbaverklaring te bekritiseren. En kritiek is zoals algemeen bekend een dingetje bij de burgermoeder. Dus degradeerde ze bij AT5 het overlegorgaan tot een klein clubje mannen dat niet representatief is voor Joden in Amsterdam. Daar denken veruit de meeste Amsterdamse Joden heel anders over, maar nee, liever verzamelt zij een klein clubje Joodse jaknikkers om zich heen. Wie het NIW vaker leest, kan de namen zelf invullen.
Dan was er een uitgelekte conceptnotitie waaruit een wonderlijk selectief geheugen blijkt. Volgens Halsema zouden er geen aanwijzingen zijn dat moslims voor de Maccabi-Jodenjacht in 2024 verantwoordelijk waren. Maakt niet uit dat de filmpjes van die nacht trots door de daders zelf online werden gezet, afgekeken van hun 7 oktober-broeders van Hamas. Halsema maakt vakkundig gebruik van haar gum. Intussen maakt het ‘kneiterlinkse’ college zich op zoveel mogelijk andersdenkenden de stad uit te jagen. Er lag een voorstel voor een anti–Israëlreferendum, dat door zo’n vierduizend (van de kleine miljoen) Amsterdammers werd ondertekend. Dat gaat niet door, nu ligt er een initiatiefvoorstel van de raadsleden Sheher Khan (Denk), Yasmine Bentoumya (Pro) en Rob Hofland (D66) ‘inzake BDS’. Dit in het kader van ‘Amsterdam, mensenrechtenstad in woord én daad’.
U begrijpt, dit gaat niet over China of enig ander zichzelf misdragend land, dit gaat enkel en alleen over Israël. De ‘genocide’ die het land zou hebben gepleegd, is voor de indieners onbetwistbaar. Het wordt omschreven als ‘het uitwissen van Palestijns leven’. Wat maakt het uit dat het Palestijnse Bureau voor de Statistiek anders aantoont. Een aantal aan Israël gelieerde bedrijven moet met pek en veren de stad uit worden gejaagd en er moet ook geld vrijkomen voor de ‘wederopbouw van Ramallah’. Er is in die stad op de Westoever geen Iraanse of Hezbollahraket neergekomen want die zijn door de IDF allemaal uit de lucht geknald, dus wat voor wederopbouw?
Kortgeleden had een journaliste in Trouw het over culinaire toe-eigening van hummus, dat in Israël choemoes heet. Boodschap voor het politbureau aan de Amstel: de stad heeft zich nogal wat Jiddisje woorden toegeëigend, zoals Mokum. Neem dat woord maar niet meer in de mond want Mokum verdient die naam niet meer.
Mokum
Terwijl er deze week mooi Joods nieuws te melden is uit Den Haag en Utrecht, wordt dat overschaduwd door de republiek Amsterdam, de stad die zogenaamd trots is op haar Joodse geschiedenis. In Mokum is de Jodenjacht definitief ingezet, met hulp van de burgemeester. Allereerst was daar haar frontale aanval op het Centraal Joods Overleg, al sinds jaar en dag haar Joodse gesprekspartner. Het CJO had het gewaagd Halsema’s feitenvrije Nakbaverklaring te bekritiseren. En kritiek is zoals algemeen bekend een dingetje bij de burgermoeder. Dus degradeerde ze bij AT5 het overlegorgaan tot een klein clubje mannen dat niet representatief is voor Joden in Amsterdam. Daar denken veruit de meeste Amsterdamse Joden heel anders over, maar nee, liever verzamelt zij een klein clubje Joodse jaknikkers om zich heen. Wie het NIW vaker leest, kan de namen zelf invullen.
Dan was er een uitgelekte conceptnotitie waaruit een wonderlijk selectief geheugen blijkt. Volgens Halsema zouden er geen aanwijzingen zijn dat moslims voor de Maccabi-Jodenjacht in 2024 verantwoordelijk waren. Maakt niet uit dat de filmpjes van die nacht trots door de daders zelf online werden gezet, afgekeken van hun 7 oktober-broeders van Hamas. Halsema maakt vakkundig gebruik van haar gum. Intussen maakt het ‘kneiterlinkse’ college zich op zoveel mogelijk andersdenkenden de stad uit te jagen. Er lag een voorstel voor een anti–Israëlreferendum, dat door zo’n vierduizend (van de kleine miljoen) Amsterdammers werd ondertekend. Dat gaat niet door, nu ligt er een initiatiefvoorstel van de raadsleden Sheher Khan (Denk), Yasmine Bentoumya (Pro) en Rob Hofland (D66) ‘inzake BDS’. Dit in het kader van ‘Amsterdam, mensenrechtenstad in woord én daad’.
U begrijpt, dit gaat niet over China of enig ander zichzelf misdragend land, dit gaat enkel en alleen over Israël. De ‘genocide’ die het land zou hebben gepleegd, is voor de indieners onbetwistbaar. Het wordt omschreven als ‘het uitwissen van Palestijns leven’. Wat maakt het uit dat het Palestijnse Bureau voor de Statistiek anders aantoont. Een aantal aan Israël gelieerde bedrijven moet met pek en veren de stad uit worden gejaagd en er moet ook geld vrijkomen voor de ‘wederopbouw van Ramallah’. Er is in die stad op de Westoever geen Iraanse of Hezbollahraket neergekomen want die zijn door de IDF allemaal uit de lucht geknald, dus wat voor wederopbouw?
Kortgeleden had een journaliste in Trouw het over culinaire toe-eigening van hummus, dat in Israël choemoes heet. Boodschap voor het politbureau aan de Amstel: de stad heeft zich nogal wat Jiddisje woorden toegeëigend, zoals Mokum. Neem dat woord maar niet meer in de mond want Mokum verdient die naam niet meer.
Gerelateerd
Lees meer »
Meer Gerelateerde Berichten
Mokum
Lezenswaardig tijdsdocument
De Nakbaherdenking: losgezongen van de feiten
Rode lijn
Het groeiende groene gevaar in Groot-Brittannië