Mocht u het spoor volledig bijster zijn, dan bent u niet de enige. Op Trumps Iranbeleid valt geen peil te trekken. Dat moeten de moellahs in Iran ook hebben geconstateerd. Deze schaakmeesters staan erom bekend altijd een paar stappen vooruit te denken, maar als de stappen van hun tegenstander volslagen onberekenbaar zijn, is het moeilijk anticiperen. In de ‘vredesbesprekingen’ tussen de Verenigde Staten en Iran was al duidelijk dat J.D. Vance alle hoeken van de onderhandelingskamer zag. Hij was er door Trump op uitgestuurd een en ander met Teheran te regelen, maar de Iraanse delegatie zette hem meermaals voor het oog van de camera in zijn hemd. Zelf erkende hij ook dat hij de gang van zaken maar verwarrend vond. Iran claimde terecht jubelend de overwinning bij de publicatie van het memorandum of understanding, dat Trump omschreef als ‘een goeie deal’. Verbijstering alom.
Vier weken later zien we hoe die deal zonder pardon door de versnipperaar is gehaald. Schepen in de Straat van Hormoez liggen werkeloos te dobberen en de hele wereld kijkt angstvallig naar de olieprijs. Iran heeft nu zelfs Qatar, Oman en Jordanië aangevallen en eist van dat laatste land dat het de Amerikaanse basis op zijn grondgebied sluit: “Jullie weten heel goed dat wij geen wrok tegen jullie koesteren, wij houden van jullie, het nobele volk dat de pijn en onderdrukking van het Palestijnse volk beter begrijpt dan welk ander land dan ook,” paaide de Iraanse Revolutionaire Garde Jordanië in een verklaring in het Perzisch. Zoals bekend heeft Jordanië een grote groep inwoners van Palestijnse komaf.
De bevolking in Israël volgt de ontwikkelingen gelaten. Vooralsnog lijkt het land aan de zijlijn te staan in de huidige confrontatie tussen Amerika en Iran, maar het heeft voldoende interne problemen. Nu er voor 27 oktober verkiezingen zijn uitgeschreven, joeg Bibi Netanyahu er maandagavond vlak voor het reces nog even een paar wetten doorheen waar het seculiere deel van de bevolking terecht ziedend over is. Zowel juristen als de IDF, reservisten en oppositiepartijen moesten met lede ogen toezien hoe Netanyahu de orthodoxie paaide met een wet die ultraorthodoxe jongens geheel vrijstelt van de dienstplicht. Met alle bedreigingen van buitenaf doet dat de eenheid in het land geen goed. In Nederland wordt – terecht – geklaagd over polarisatie, maar in Israël is die nog vele malen erger. En dat kon wel eens schadelijker voor het land zijn dan alle vijanden over de grens tezamen.
Paaien
Mocht u het spoor volledig bijster zijn, dan bent u niet de enige. Op Trumps Iranbeleid valt geen peil te trekken. Dat moeten de moellahs in Iran ook hebben geconstateerd. Deze schaakmeesters staan erom bekend altijd een paar stappen vooruit te denken, maar als de stappen van hun tegenstander volslagen onberekenbaar zijn, is het moeilijk anticiperen. In de ‘vredesbesprekingen’ tussen de Verenigde Staten en Iran was al duidelijk dat J.D. Vance alle hoeken van de onderhandelingskamer zag. Hij was er door Trump op uitgestuurd een en ander met Teheran te regelen, maar de Iraanse delegatie zette hem meermaals voor het oog van de camera in zijn hemd. Zelf erkende hij ook dat hij de gang van zaken maar verwarrend vond. Iran claimde terecht jubelend de overwinning bij de publicatie van het memorandum of understanding, dat Trump omschreef als ‘een goeie deal’. Verbijstering alom.
Vier weken later zien we hoe die deal zonder pardon door de versnipperaar is gehaald. Schepen in de Straat van Hormoez liggen werkeloos te dobberen en de hele wereld kijkt angstvallig naar de olieprijs. Iran heeft nu zelfs Qatar, Oman en Jordanië aangevallen en eist van dat laatste land dat het de Amerikaanse basis op zijn grondgebied sluit: “Jullie weten heel goed dat wij geen wrok tegen jullie koesteren, wij houden van jullie, het nobele volk dat de pijn en onderdrukking van het Palestijnse volk beter begrijpt dan welk ander land dan ook,” paaide de Iraanse Revolutionaire Garde Jordanië in een verklaring in het Perzisch. Zoals bekend heeft Jordanië een grote groep inwoners van Palestijnse komaf.
De bevolking in Israël volgt de ontwikkelingen gelaten. Vooralsnog lijkt het land aan de zijlijn te staan in de huidige confrontatie tussen Amerika en Iran, maar het heeft voldoende interne problemen. Nu er voor 27 oktober verkiezingen zijn uitgeschreven, joeg Bibi Netanyahu er maandagavond vlak voor het reces nog even een paar wetten doorheen waar het seculiere deel van de bevolking terecht ziedend over is. Zowel juristen als de IDF, reservisten en oppositiepartijen moesten met lede ogen toezien hoe Netanyahu de orthodoxie paaide met een wet die ultraorthodoxe jongens geheel vrijstelt van de dienstplicht. Met alle bedreigingen van buitenaf doet dat de eenheid in het land geen goed. In Nederland wordt – terecht – geklaagd over polarisatie, maar in Israël is die nog vele malen erger. En dat kon wel eens schadelijker voor het land zijn dan alle vijanden over de grens tezamen.
Gerelateerd
Lees meer »
Meer Gerelateerde Berichten
Paaien
Qatar blokkeert Iron Dome-deal met Volkswagen: 2300 banen op de tocht
Starmers ‘afscheidscadeau’: 300 miljoen voor veiligheid Britse Joden
Israël op 27 oktober naar de stembus
‘Bewaker van het vrije woord’ treedt af na weigering Joodse schrijvers te boycotten