Eigenlijk wil ik deze pagina helemaal niet bevuilen met Dolf Jansen, maar soms moet je toch even het doucheputje openen om te weten wat voor troep zich er allemaal in ophoopt. Dus hier gaat ie, met knarsende tanden van tegenzin. Dolf Jansen is de zuurste cabaretier van Nederland en in theorie kan dat geweldige humor opleveren, denk maar aan Larry David of Simon Carmiggelt.
Helaas is Jansen geen David, ook geen Carmiggelt en heeft hij dit decennium met zijn optredens nog geen glimlach teweeggebracht. Nu moet u weten dat dit ook niet echt zijn ambitie lijkt te zijn, al kun je niet uitsluiten dat Dolf zichzelf hilarisch vindt. Maar in het milieu van groenlinkse kaakklemmen is De Boodschap eindeloos veel belangrijker dan de lach.
Misschien hebben ze daarom in die kringen tegenwoordig wel zo’n hekel aan Joden, die nog wel kunnen lachen om alle ellende in de wereld, denk aan de Israëlische komiek Yohay Sponder. Jansens optredens hebben meer weg van een vroeg negentiende-eeuwse preek in de kerk van Middelharnis dan van stand-upcomedy.
Daar staat tegenover dat Dolf Jansen dingen wéét. Over van alles. Dat je geen vlees moet eten, want dat is ongezond. En wie zijn wij om met Dolf te redetwisten daarover, de man is immers een toonbeeld van blakende gezondheid. Maar ook omdat het slecht is voor het klimaat. “Hoe slecht?” vraagt u. Dolf legt het u uit met de verlekkerde gretigheid en de absolute overtuiging van de pessimismeprofeet.
Masochisme
In radioprogramma — voor de kids: een radio is een apparaat dat podcasts uitzendt, maar alleen maar wanneer je geen tijd hebt ernaar te luisteren — De rode draad van ons aller lievelingsomroep BNN Vara zei Jansen: “We zijn over twintig jaar allemaal dood.” Ik wil graag Dolf uitdagen voor een weddenschap. Als we over twintig jaar niet allemaal dood zijn, krijg ik jouw huis. Zijn we dat wel, krijg jij het mijne.
Jansens optredens hebben meer weg van een vroeg negentiende-eeuwse preek in de kerk van Middelharnis dan van stand-upcomedy
De humorloze humorist blijkt naast klimaatdeskundige ook econoom. U vermoedde het al, ook daarin blinkt zijn visie niet bepaald uit door optimisme. In De rode draad wentelde Jansen zich in verrukkelijk antikapitalistisch masochisme: “Ik heb in mijn leven gevlogen,” sprak hij deemoedig.
Dolf had zelfs weleens vlees gegeten. Hij vroeg de presentator nog net niet hem te geselen vanwege die vreselijke jeugdzonde, maar herhaalde wel dat als we daar niet snel mee stoppen ‘wij allemaal doodgaan’. Waarvan akte. En passant meldde Jansen dat ‘de overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking’ (LOL, wat?) naar zijn theateroptredens gaat, dus u begrijpt: er is hoop.
Waar de doemdenkende dominee zich echt over opwindt? Het Eurovisie Songfestival. Want Jodûh, pardon, ik bedoel ‘De Bezetting’. In Jansens kringen hoef je niet eens te zeggen welke, want er is er maar één. Jammer voor de Oekraïners, Tibetanen, Cyprioten en Saharanen, jullie bezettingen tellen niet. Dolf Jansen windt zich er verschrikkelijk over op dat Nederland naar het ESF gaat, want ‘de genocide’ gaat nog steeds door.
Deugpronkerij
Dat is niet alles wat de zalvende zeveraar wil dat u beseft. Want wist u dat op de Westelijke Jordaanoever ‘iedereen wordt verjaagd en vermoord’? Ga er maar aan staan: meer dan drie miljoen Palestijnen, een halve Shoa dus, volgens Dolf. Dus is het ‘absoluut schandalig’ dat een Nederlandse liedjeszanger(es) in Bulgarije in hetzelfde programma optreedt als een Israëli.
Deed Nederland dat niet, zou die genocide aller genocides op de Westoever wellicht voorkomen kunnen worden. Voor de twee miljoen in Gaza is het te laat, die zijn natuurlijk allemaal al verjaagd of vermoord. Maar het allerbeste bewaarde Dolf voor zijn uitsmijter: “Ik weet niet wat de invloed van de Mossad op de NPO is, maar ik vind dit werkelijk absoluut schandalig.”
En zo zijn we er weer. Achter alle deugpronkerij met klimaat, arme diertjes en uitgemoorde Palestijnen blijkt gewoon een rasechte antisemiet te zitten, die complottheorieën verspreidt over almachtige Joden die de media controleren. Het is allemaal zo tenenkrommend voorspelbaar. Die twintig jaar tot ons aller einde lijkt opeens wel erg lang.
