Dagboek

Dagboek in post-coronatijd?

Opperrabbijn Jacobs schrijft op verzoek van het Joods Cultureel Kwartier dagelijks in zijn dagboek over maatschappelijke en religieuze zaken. In deze coronatijden worden extra uitdagingen gesteld aan zijn taak. Het NIW en CIP publiceren deze stukken dagelijks.

Opperrabbijn Binyomin Jacobs 31 mei 2021, 16:00
Dagboek in post-coronatijd?

Omdat de sjabbat gisteravond laat eindigde, iets voor 23 uur en tot je dan in bed ligt is het al gauw enige uren later, ben ik (te) laat opgestaan. Op zich geen probleem want ik had vandaag uitsluitend telefoonafspraken en moest een toespraak schrijven. Ik ben gelukkig een makkelijke schrijver en een toespraak heb ik ook snel ik elkaar gepoot. Maar morgen moet ik een toespraak houden in Kamp Vught vanwege de herdenking van Het Kindertransport dat op 6-7 juni 1943 heeft plaatsgevonden. Die toespraak wordt opgenomen en dan via lokale omroep uitgezonden. De hele uitzending zal 12 minuten duren en daarvan moet ik drie minuten vullen. Nou ben ik dus een makkelijke spreker en schrijver, maar juist die korte toespraken zijn erg lastig, want voor je het weet zijn de drie minuten voorbij en heb je niets gezegd! En dus ben ik redelijk veel tijd bezig geweest met de toespraak van drie minuten. Inmiddels dus klaar, op papier en morgenmiddag word ik in Vught verwacht voor de opname van mijn drie minuten toespraak. Overigens heb ik nu ook wekelijks een twee minuten Facebookvideo toespraak in het Engels voor de EJA, European Jewish Association. Enfin, het houdt me wel van de straat, denk ik maar. Een ander tussendoor klusje waarmee ik m’n tijd verpruts is het natrekken van het Jood-zijn van een jonge dame die uit Nederland afkomstig is, maar in een EU-land woont en daar de choepa wil hebben. Al generatieslang zijn ze geen lid van een Joodse Gemeente, deels ook nog uit Duitsland afkomstig, vanwege de oorlog wil haar moeder niet met me spreken (begrijpelijk, maar wel lastig) en het enige aanknopingspunt dat kan helpen en hier in Nederland woonachtig is, neemt de telefoon nooit op. Lekker tijdrovend dus.  Dan ook nog iemand die vanwege corona min of meer vastzit in een Scandinavisch land, bezig is met een gioer (toetredingsprocedure) in Israël en nu van mij verwacht dat ik dus even de gioer zal afronden. Ik ken de hele man niet en zelfs als ik hem wel zou kennen, mijn taak als voorzitter van het Beth Din (Joodse rechtbank) voor gioer is om rabbijnen te helpen als ze zelf een kandidaat hebben bij hun in de Joodse gemeente en die Gemeente beschikt niet over een eigen Beth Din, dan mag ik, op verzoek van het Opperrabbinaat van Israël, de lokale rabbijn helpen en de gioer case overnemen. Maar dit is een volstrekt ander geval. De man woont in Israël, staat daar ingeschreven voor gioer en zit nu even klem vanwege corona. Wat mij betreft dus: gewoon nog even wachten, dan naar Israël en daar de gioer procedure afmaken. Dit is ook de wens van de lokale Scandinavische jonge rabbijn.  Corona is bijna voorbij, dus gewoon nog even wachten. Joods-worden is nooit urgent!

Gezien het ernaar uitziet dat binnen afzienbare tijd de corona periode dus voorbij is, zit ik met een dilemma (ik wens niemand grotere problemen toe!). Indertijd, inmiddels al bijna 1½ jaar geleden, werd ik benaderd door de directeur van het Joods Cultureel Centrum met het verzoek of ik dagelijks een dagboek wil schrijven “Opperrabbijn in Coronatijd”. Dit heeft geresulteerd in de uitgave van een boek “54 dagen uit het leven van de Opperrabbijn” waarvan inmiddels al 2500 exemplaren zijn verkocht. Verder heb ik om de week een column in het papieren NIW, dat Facebook videootje van 2 minuten voor EJA en een meer Bijbels artikel, drie keer per week, op www.cip.nl. Als ik de gehele Thora ben doorgelopen (doorgeschreven eigenlijk) wordt dat dan door CIP ook in boekvorm uitgegeven. Verder verschijnt het dagboek ook op Facebook van de EO en op nog een paar plaatsen. Maar ik zit nu dus met een probleem. Corona zit er bijna op en dus heb ik een dilemma: opperrabbijn in Coronatijd bestaat dus dadelijk, en liefst zo snel mogelijk, niet meer. Maar wat ga ik doen? Ben ik inmiddels verslaafd aan het dagboek? Ga ik nu “dagboek van een opperrabbijn in post-corona tijden” schrijven? Ik ben er nog niet uit. Als u ideeën heeft: ik houd me aanbevolen!

Dit is een persoonlijk dagboek van de opperrabbijn en valt buiten de verantwoordelijkheid van de redactie.

Tags dit artikel heeft geen tags
Opmerkingen (1)
E H v d Bunt 05 juni 2021, 17:22
nou ga gewoon lekker door met Uw dagboek als U dat leuk vindt ,ik vind het wel leerzaam ,en anderen met mij denk ik ,anders waren er nog geen 2500 exemplaren van Uw dagboek verkocht denk ik ,hoogachtend Henk van de Bunt.
Plaats opmerking

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *