Exit PvdA
Gastopinie

Exit PvdA

Na bijna een halve eeuw is Ronny Naftaniel geen lid meer van de arbeiderspartij.

Ronny Naftaniel 14 maart 2024, 14:37
Exit PvdA

49 jaar geleden werd ik lid van de PvdA. De partij symboliseerde voor mij een rechtvaardige samenleving en de fundamentele gelijkheid van mensen. Bij politici als Joop den Uyl, Henk Vredeling en Bram Stemerdink kon je veilig ‘onderduiken’. Als het erop aan kwam zouden ze Israël en de Joodse gemeenschap niet in de steek laten.

Afgelopen week heb ik boos, met pijn in mijn hart mijn lidmaatschap opgezegd. In de loop der jaren is de Israëlkritiek van de partij steeds heftiger geworden, dus voelde ik me er al minder thuis. Het samengaan met GroenLinks en de wijze waarop de destructieve rol van Iran gebagatelliseerd wordt, droegen aan die vervreemding bij. Wat me tegenhield de band door te snijden, was het respect dat ik voor Frans Timmermans heb en het feit dat Israël niet onschuldig is aan de kritiek. De regering Netanyahu, met extremisten als Ben-Gvir en Smotrich als ministers, staat haaks op de idealen die de pioniers van de Joodse staat ooit koesterden. Het vrij spel dat extremistische kolonisten op de Westelijke Jordaanoever krijgen bij het treiteren van Palestijnen is tenenkrommend. 

Anderzijds was het niet te bevatten dat GL/PvdA–woordvoerster Kati Piri in de Tweede Kamer nauwelijks twee weken na de gruwelijke pogrom van 7 oktober een staakt-het-vuren eiste. Ze dreigde de steun voor het handelsverdrag met Israël in te trekken als het land niet aan haar eis zou voldoen. 

Olie op het vuur

De druppel die de emmer deed overlopen was Piri’s verklaring namens GL/PvdA aan de vooravond van de opening van het Holocaustmuseum. Mogelijk aangezet door enkele moskeeorganisaties meende ze dat ‘de komst van president Herzog de opening van het museum overschaduwt’. En dat de Nederlandse regering had moeten inzien ‘dat onder de huidige omstandigheden de aanwezigheid van Herzog ongewenst is’. Hiermee politiseerde ze op een onaanvaardbare wijze een voor de Joodse gemeenschap en voor vele anderen historisch moment. Ze gooide olie op het vuur van de toch al grote emoties. Ik ben blij dat Herzog, als vertegenwoordiger van Israël, het land waar tienduizenden Holocaustslachtoffers na 1945 een veilig heenkomen vonden en dat opkomt voor de veiligheid van Joden waar ook ter wereld, bij de opening was. Hij hoorde erbij te zijn.

Kati Piri politiseerde op een onaanvaardbare wijze een historisch moment

De koppeling, al is deze indirect, die GL/PvdA met de verklaring legde tussen de Holocaust en de oorlog in Gaza is stuitend. In het museum wordt stilgestaan bij de fabrieksmatige vernietiging van zes miljoen mensen, omdat zij Joden waren. Ik maak me net als de partij zorgen over de humanitaire situatie van de inwoners van Gaza. Wie doet dat niet? Maar zij zijn slachtoffers van een oorlog die op 7 oktober op een barbaarse wijze door Hamas begonnen is. Hun lot is helaas niet anders dan dat van de miljoenen Duitse burgerslachtoffers, die vielen toen de geallieerden de naziagressie bestreden. Oorlog heeft vreselijke gevolgen voor mensen en we moeten er alles aan doen om het leed te beperken. Maar feiten blijven feiten. Als Hamas morgen de gijzelaars vrijlaat en zich overgeeft, is de oorlog voorbij. 

Daders

Door te stellen dat Herzog niet had moeten worden toegelaten, geeft GL/PvdA de schuld van de Gaza-oorlog aan de verkeerde partij. Oorzaak en gevolg worden omgedraaid. Slachtoffers worden daders. De verklaring van Kati Piri eindigt met de woorden: “Wat we moeten leren van de geschiedenis is dat er nooit sprake mag zijn van onverschilligheid en selectieve verontwaardiging wanneer onschuldige mensen het slachtoffer zijn”. Dat is correct; alleen GroenLinks/PvdA weet niet langer wie de echte slachtoffers zijn. Daar kan ik niet meer mee leven.

Ronny Naftaniel (75) is oud-directeur van het CIDI en bestuurslid van de Free Iran Committee

Plaats opmerking