Getuigenissen
Column

Getuigenissen

Rivka Hellendall 31 maart 2024, 07:00
Getuigenissen
Soldaten bij de Klaagmuur. Foto: Chaim Goldberg/Flash90

Mijn Australische vriendin Tania is doorgaans een buitengewoon warme en hartelijke vrouw. Deze alleenstaande moeder stelt onder normale omstandigheden haar appartement in Jeruzalem bijna elke week open voor gasten op sjabbat. Naast haar eindeloze vrijwilligerswerk voor soldaten en de Zuid-Israëlische landbouw (ze verkocht een tijd ananassen vanuit huis om de getroffen boeren te ondersteunen) heeft ze nu een nieuw project op zich genomen: groepen Israëli’s en toeristen meenemen naar het zuiden om de door Hamas aangerichte verwoesting met eigen ogen te zien. 

Ze verdient er zelf niets aan. Alle opbrengsten van de trips gaan naar ZAKA, de zoek- en reddingsorganisatie van vrijwilligers die sinds 7 oktober bezig is met het opsporen van slachtoffers of, in de schrijnendste gevallen, stoffelijke overschotten. De bewoners die zijn teruggekeerd naar het zuiden, hebben inmiddels delen van dorpen weer iets weten op te knappen, maar Tania vertelde mij dat de huizen zeker in de eerste weken na de aanslagen weinig aan de verbeelding overlieten. Het bloed op de muren was nauwelijks opgedroogd. 

Reservedienst

Ik ben zelf niet iemand die, zoals dat hier tegenwoordig poëtisch wordt genoemd, ‘getuigenis wil afleggen’. Ik hoefde voor de oorlog ook nooit naar Polen. Ik heb geen bezoek aan een plek van gruweldaden nodig om door te laten dringen wat er is gebeurd, maar iedereen mag dat voor zichzelf beslissen. Als het kan, ben ik liever in de aanwezigheid van overlevers. Luisteren in plaats van zelf aanschouwen.

Zijn familie had al een zoon en broer in het leger verloren, maar hij koos ervoor toch te gaan

Deze week bezocht ik een avond met soldaten die uit Gaza terug zijn en niet weten wat de toekomst brengt. Er was een man van 25 die op 7 oktober meteen bij zijn commando-eenheid werd ingelijfd. Hij had zijn reservedienst eventueel kunnen weigeren: zijn familie had namelijk een paar jaar geleden al een zoon en broer in het leger verloren, maar hij koos ervoor toch te gaan. In de totaal onverwachte trainingsperiode sliep hij drie weken lang twee uur per nacht voordat hij daadwerkelijk Gaza binnenging met de wetenschap dat een deel van zijn eenheid er niet levend uit zou komen. “Ik hou van jullie, dus ik vertel jullie niet wat ik precies heb gezien,” vertelde hij aan de groep toehoorders in de sjoel. Als ik deze uitspraak uit een andere mond had gehoord, had ik zo’n uitspraak waarschijnlijk niet geloofd of in elk geval met een zeker cynisme benaderd. Nu kostte me dat geen moeite. 

Therapie

De man vertelde eerlijk hoe moeilijk het was geweest en hoe moeilijk het nu was om de draad op te pakken. Hij vertelde dat hij veel hulp had ontvangen, zowel financieel als emotioneel, maar dat veel hulpbronnen momenteel schaars zijn. “Ik had al snel relatietherapie nodig. Ik reageer agressiever. Mijn vrouw en ik zijn pas twee jaar samen, maar ze is nu als het ware met een andere man getrouwd.” Wij, de groep, bleven stil. Soms zit er in stilte nog de meeste troost als je verder met stomheid geslagen bent. 

De soldaat drukte iedereen op het hart er nu voor elkaar te zijn en alles in het teken te stellen van achdoet, eenheid. “Als we in deze tijd, door deze oorlog, niet eenheid onder elkaar kunnen bereiken, is het offer van mijn vrienden en mij allemaal voor niets geweest.” Ze hadden het voor ons gedaan, wie ‘wij’ dan ook mochten zijn: links in Tel Aviv of rechts over de Groene Lijn. Dat leek me eerder en nu nog steeds geen gemakkelijke uitdaging, maar wat is moeilijk vergeleken met wat ‘zij’ allemaal hebben meegemaakt? 

Het was misschien wel de grootste reality check uit mijn leven. Laten we waar mogelijk extra ons best doen voor elkaar. We kunnen zulke helden, van wie er honderdduizenden zijn, moeilijk teleurstellen.

Opmerkingen (8)
tiki 01 april 2024, 14:03
Hier nóg een getuigenis, een die NOOIT in de media verschijnt! Khaled Hassan Egyptische terreur onderzoeker: **Tienduizenden Gazanen smeken om naar Egypte te mogen vluchten** . Antwoord. Blijf zitten waar je zit voor je eigen bestwil. Argument? 1) Gazanen willen niet naar Egypte vluchten, Israel wil hen daar naartoe verdrijven. 2) .Gazanen prefereren onder een bommen tapijt te sterven dan naar Egypte te vluchten & overleven. Deze mythe word de palestijnse idioten verteld & klakkeloos door de westerse idioten overgenomen? De reden? Israel in een kwaad daglicht stellen!
Rena Weissman 02 april 2024, 16:15
@Tiki, dat is mij inderdaad ook opgevallen. Arabieren: "Er is honger is Gaza! Mensenrechtenschending! Dood aan Israël!" Ook Arabieren: "Kiboetsen bombarderen is Freedom Fighting en boycott Israël!" (Ja, dan is er inderdaad geen (geld voor) eten in Gaza). Arabieren: "Gaza is een open air Prison! Het is zelfs erger dan in de Holocaust!" Ook Arabieren: "Gazanen willen niet vluchten, het is hun thuisland, wij doen de grenzen niet open." Arabieren: "Israël stuurt niet genoeg eten naar Gaza! Bezetting! Mensenrechten enzo!" Ook Arabieren: "Wij sturen helemaal geen eten naar Gaza, al hebben we letterlijk een grens met Gaza." Echt hoor, de meeste Arabische landen kennen het woord 'mensenrechten' niet eens. Ik kan daarbij de benaming 'Westerse Idioten' heel erg waarderen...
Maeyke Pietersma 03 april 2024, 14:08
Precies, tiki! Historisch besef door alle eeuwen heen.
Roos van Langen 03 april 2024, 14:21
Vanuit mijn situatie kan ik alleen maar bidden . En lees de Bijbel , met steeds de gedachte . Zegen Israel en het hele volk . Het is Uw land, volk en stad Jeruzalem . Het is Uw woord daar valt niet aan te twijfelen . 🙏🏽🙏🏽
Betty 03 april 2024, 15:27
Ik las vanmorgen in in Jeremia 33 :23 -26 De Heer richtte zich tot Jeremia: Heb je gehoord wat de mensen zeggen? "De Heer heeft de twee volken die Hij had uitgekozen, verworpen" Ze schrijven mijn volk af en zien het niet langer als een volk. Maar dit zegt de Heer: Ik heb een verbond met de dag en de nachtgesloten en de hemel en de aarde aan vaste wetten onderworpen. Zomin als IK die zal verwerpen, zal ik het nageslacht van Jakob verwerpen, en van mijn dienaar David verwerpen. Ik zal altijd een van zijn nakomelingen laten heersen over het nageslacht van Abraham, Isaak en Jakob. IK zal hun lot ten goede keren en mij over hen ontfermen. Ik zelf denk dat we deze belofte mogen over Israel mogen bidden. God ontfermt zich over Zijn volk
Janny Bergman 03 april 2024, 15:53
😥🙏🇮🇱🇮🇱🙏
J. de Voogd 05 april 2024, 14:49
Hier in de wijk was ik bezig Hamas posters (from the river ….) van de ondergrondse vuilnisbakkken aan het Krabben en toen werd ik uitgescholden voor kankerjood. Als er verkiezingen zijn mogen alleen posters op houten borden geplakt worden en nu plakt men politieke posters uit een ver land overal maar op. Overigens heb ik ook familieleden in het IDF
Henk Jonker. 10 april 2024, 10:09
Dank Rivka voor je prachtige indrukwekkende weergeving. Uiteindelijk wint het goede van het kwaad. Mensen zoals Tania en alle anderen helden nesjommes .
Plaats opmerking

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Max 1000 tekens. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *