Moed
Commentaar

Moed

Esther Voet 30 november 2023, 07:00
Moed

Als journalist moet je stevig in je schoenen staan als je je over de oorlog genuanceerder wilt uitlaten dan het alom geaccepteerde ‘de Palestijnen zijn goed, Israël is fout’. Voor je het weet word je geïntimideerd, bedreigd en gedemoniseerd. Kruip je dan terug in je schulp? Of sta je voor wat je ziet, onderzoekt en belangrijk vindt om naar buiten te brengen? Deze week waren er twee voorbeelden van wat intimidatie met journalisten kan doen. De door mij gerespecteerde journaliste Natalie Righton woonde en werkte jaren in het door oorlog verscheurde Afghanistan. Zij weet hoe oorlog eruitziet. Op Twitter liet zij een ander geluid horen dan veel van haar collega’s. Maar #Natalie_Kabul, zoals ze op X heet, capituleerde. Zondag plaatste ze deze verklaring: “Na honderden gewelds- en doodsbedreigingen naar mij, omdat ik het gewaagd heb om in het conflict tussen Israël-Hamas ook oog te hebben voor het perspectief van Israël, was ik even van sociale media afgegaan. Inmiddels liggen de aangiftes bij de politie. […] Emoties mogen er zijn, van beide zijden zijn vele burgerslachtoffers te betreuren, maar je geweldsfantasieën naar mij en mijn familie toe, slik je maar in.” Ze laat weten dat ze zich over die oorlog niet meer zal uitlaten.

Een tweede voorbeeld is voormalig journalist Jan Franke, die ook voor het NIW werkte. Hij vertelde over zijn ervaringen in Gaza tussen 2014 en 2019. Jaren geleden plaatste hij een berichtje over de aanwezigheid van Hamas in het Shifaziekenhuis in Gaza. Sindsdien, zo vertelde hij nu, heeft hij doodsbedreigingen en vervloekingen gekregen. “Mijn professionaliteit en integriteit werden aangevallen, zelfs door Nederlandse journalisten.” Hij vervolgt hoe pijnlijk het voor hem was dat collega’s over deze overduidelijke aanwezigheid in zowel het ziekenhuis als in ‘scholen en moskeeën’ zwegen. Franke meldt dat naast journalisten ook ngo’s en andere hulporganisaties in Gaza niet om Hamas heen kunnen. Het geld dat bestemd is voor de ingezetenen daar wordt gebruikt voor onder meer omkoping, ook VN-geld. 

Het is een zeer onthullend feitenrelaas, maar toen wij Franke vroegen of hij zijn ervaringen zou willen verwerken in een artikel voor het NIW, was het antwoord negatief. Niet alleen vanwege zijn huidige baan – Franke heeft de journalistiek vaarwel gezegd  – maar ook vanwege bedreigingen naar aanleiding van dit recente relaas, dat u op X kunt nalezen onder @Franke_schrijft. Alle interviewaanvragen heeft hij afgeslagen. Zo blijven er heel weinig over die tegen de stroom in durven te zwemmen. En daarvan is de waarheid het slachtoffer.

Plaats opmerking