Dagboek

Brunssum

Opperrabbijn Jacobs schrijft op verzoek van het Joods Cultureel Kwartier in zijn dagboek over maatschappelijke en religieuze zaken. In deze coronatijd worden extra uitdagingen gesteld aan zijn taak. Het NIW publiceert deze stukken twee keer per week.

Opperrabbijn Binyomin Jacobs 20 januari 2022, 09:30
Brunssum

Het was me het dagje wel. Nog zijnde in Londen, maandagochtend, werd ik gebeld door het RD over Anne Frank. Ik had hierover nog geheel niet vernomen maar moest wel een mening geven. Inmiddels heb ik met journalisten dermate veel ervaring dat geen mening een verkeerde vertaalslag krijgt en wel een mening maar niet weten waarover, wordt helemaal een puinhoop. Enfin, uiteindelijk een goed gesprek gehad met de geduldige journalist die er begrip voor had dat ik, gezien het één uur tijdsverschil, het ochtendnieuws nog niet had kunnen verwerken. En toen dus mijn reactie dat het mijns inziens onjuist is iemand te veroordelen omdat hij voor 80% schuldig is en voor 20% onschuldig!? Ja hij leeft niet meer en zijn kinderen ook niet, maar wel kleinkinderen. En zelfs als hij niet meer leeft: waarom iemand die zich niet kan verdedigen beschamen en veroordelen. Het Jodendom is de mening toegedaan dat het beter is om een schuldige ongestraft te laten dan een onschuldige te veroordelen. En los hiervan: wat is het nuttig rendement van deze publiekelijke schandpaal? Een ding is zeker: het is koren op de molen van het antisemitisme! Ik hoor ze al uitroepen dat de Joden zelf Anne Frank hebben vermoord! Voor mijn gevoel is het doel van het onderzoek: geld! De mondiale reclamecampagne rondom het boek getuige hiervan. Dat deskundigen als Prof. Bart Wallet en Prof. Houwink ten Cate, de kenners van Joods Nederland en van de Tweede Wereldoorlog, zich meer dan kritisch uitlaten en wijzen op ernstige tekortkomingen in het onderzoek, is meer dan veelzeggend. Voor mij was het echter nog niet klaar met het interview in het RD. De hele dag door ben ik dinsdag en vandaag gebeld door Israëlische kranten, radio en TV.  En dat terwijl ik gisteren op zee zat tussen Harwich en Hoek van Holland en vandaag de hele dag in Brunssum op bezoek bij mijn vriend Jack Aldewereld en zijn zorgzame echtgenote. Wat ik daar deed? Zo’n 11 jaar geleden werd mij verzocht om een plaquette te onthullen in Brunssum bij een pompstation. Ik verwachtte dus een bezinepompstation, maar het was een waterzuiveringsinstallatie waar in de oorlog heel veel Joden zaten ondergedoken. Überhaupt zaten er in dat dorpje een kleine driehonderd Joden verborgen, waaronder vele kinderen. Aldewereld was een van die kinderen. Hij was nog maar een baby van zes maanden. En heeft als enige van zijn familie de oorlog overleefd. Vader, moeder en twee broers werden vermoord. Zijn levensdoel is nu vertellen, vertellen en vertellen. Maar om te kunnen vertellen, door te geven aan de jeugd, moet je weten wat zich in Brunssum heeft afgespeeld. Christenen voor Israël benaderden mij om adressen aan te reiken van Joden die de oorlog hebben weten te overleven. Ze wilden hen cadeaus geven om ze te bemoedigen. Gezien dat christelijke bemoedigen mij geheel niet aanspreekt heb ik voorgesteld om een documentaire te maken over oorlogsoverlevenden uit Nederland. Auschwitz en Sobibor zijn ver weg, Brunssum is gewoon Nederland. Ik ben ervan overtuigd dat het een indrukwekkend programma wordt, bedoeld ook om op scholen te gebruiken. Ook EJA, European Jewish Association, wil het gaan gebruiken en ook Christenen voor Israël International. Maar los van deze toekomstige documentaire: Jack Aldewereld vond onze komst geweldig. Het vertellen, vertellen, vertellen is ook een therapie voor hem, een soort manier van overleven. Van Jodendom weet hij nagenoeg niets, vertrouwde hij mij toe, maar hij is wel een Jood in hart en ziel.

Ik ben redelijk uitgeput, moet nu nog een column schrijven voor CIP over, u raadt het al: de verrader van Anne Frank. Morgen een toespraak houden in Apeldoorn bij de jaarlijkse herdenking van de ontruiming van het Apeldoornsche Bosch op 20 januari 1943, dan naar Dieren voor overleg met de Joodse Gemeente de Stedendriehoek, daarna Doetinchem voor een bespreking met de Joodse Gemeente de Achterhoek en dan hopelijk: een beetje op tijd thuis en bed!

Dit is een persoonlijk dagboek van de opperrabbijn en valt buiten de verantwoordelijkheid van de redactie.

Tags dit artikel heeft geen tags
Opmerkingen (1)
Ruben F.H. Royen 14 februari 2022, 17:21
Ik vind dit een bijzondere column van rabbi Jacobs op het dagboek van Anne Frank en Jack Aldewereld. Niemand weet wie de verrader van Anne Frank was. En ik vind het een chutzpeh om iemand lukraak te beschuldigen. Vooroordelen is in de Joodse Leer verboden omdat hij/zij niet in de schoenen staat van de persoon in kwestie. Ik het jaar 2019 heb ik Jack Aldewereld ontmoet bij Sofia en Ronald van Buuren in Brunssum toen dit mijnwerkersstadje herdacht dat het 75 jaar terug werd bevrijd. Hij heeft alles verteld over de wijze van het onderdruiken tot samenwerking met Duitsers, het verzet en zelfs met de NSB. Voor mij was dit rijke aanwinst. De Duitse grens ligt dichtbij en Hitler trok daar troepen samen. Maar hij heeft de aanval op Antwerpen 3x moeten uitstellen tot 16 december 1944. In deze periode werd Zuid-Limburg zwaar overschaduwd door het naderende Ardennenoffensief dat zal duren tot 25 januari 1945.
Plaats opmerking

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *