De regering in Jeruzalem heeft vandaag unaniem besloten de genocide tegen het Armeense volk te erkennen. Tot nu toe deed Israël dat niet om de – voorheen goede – betrekkingen met Turkije niet op het spel te zetten. Maar nu de regering van president Recep Tayyip Erdogan zich steeds anti-Israëlischer opstelt, Hamasterroristen een veilig onderkomen biedt en de Joodse staat zelfs met oorlog dreigt, gooit de regering van Benjamin Netanyahu het roer om. Onder het motto: als jullie geloven in de verzonnen genocide in Gaza, erkennen wij de echte die jullie pleegden op de Armeniërs.
Tussen 1915 en 1917 vermoordde het Ottomaanse Rijk, voorganger van het moderne Turkije, tussen 1 en 1,5 miljoen Armeniërs. De verhalen uit die tijd van doodsmarsen van honderdduizenden Armeniërs door de woestijn, gaan meer dan honderd jaar later nog steeds door merg en been. De genocide werd gecompleteerd door de gedwongen bekering tot de islam van honderdduizenden Armeense vrouwen en kinderen. Tegelijkertijd vermoordden de Ottomanen nog eens bijna een miljoen Assyriërs en Grieken, waardoor het totale aantal dodelijke slachtoffers van de drie genocides ver boven de 2 miljoen komt. Deze bloedbaden vormden het kraambed waarin de moderne, etnonationalistische Turkse republiek werd geboren.
Opvallend genoeg weigert de Nederlandse regering de genocide te erkennen en spreekt nog steeds over de ‘Armeense kwestie’
“Het is nooit te laat het juiste te doen,” zei minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa’ar vandaag na afloop van de stemming over de kwestie in de ministerraad in Jeruzalem. Voordat de islamistische en autocratische Erdogan aan de macht kwam, onderhielden Israël en het toen meer seculiere Turkije warme betrekkingen, maar de afgelopen jaren werpt de regering in Ankara zich steeds meer op als pleitbezorger van de Palestijnse zaak, in de hoop de Turkse hegemonie over het Midden-Oosten van de Ottomanen te herstellen.
Uiteraard ontkent de Turkse staat de historisch onomstreden Armeense genocide in alle toonaarden. Opvallend genoeg weigert ook de Nederlandse regering die te erkennen en spreekt nog steeds over de ‘Armeense kwestie’, uit angst de relaties met Turkije te verstoren en mogelijk ook vanwege de politieke invloed die Ankara uitoefent via de grote Turkse gemeenschap in ons land. Dit ondanks herhaalde oproepen van een overweldigende meerderheid in de Tweede Kamer. De enige partij die consequent tegen erkenning ageert, is Denk, de partij die vaak gezien wordt als ‘de lange arm van Erdogan’ in Den Haag. Denk spreekt overigens wel stellig over ‘genocide’ als het om Gaza gaat, ondanks het overweldigende feitelijke en juridische bewijs dat daartegen spreken.
