Een wijs man zei ooit: “Je ziet het pas als je het door hebt.” En wijze mensen hebben het door. Wat? Nou, een paar voorbeelden:
“Voor een prestigieuze literatuurprijs zoals de P.C. Hooftprijs hoef je echt geen literair wonder te zijn, hoor. Je krijgt die heldenstatus al als je in je broddelwerkjes consequent Israël aanvalt. Bij ons als jury sta je dan meteen 10-0 voor. Dus mevrouw Meulenbelt, van harte!”
“Je hoeft bij de Pulitzerprijs als fotograaf niet de waarheid te laten zien, een leugentje om bestwil mag best, hoor. Een kiek van een moeder met een uitgemergeld, doodziek kind in Gaza? Wat maakt het uit dat dat kind aan een ernstige ziekte lijdt, het is een mooi demoniserend beeld van wat Israël die arme Gazanen aandoet. We presenteren het als hongersnood. Is de fotograaf een Palestijn? O, dat is helemaal top! Je staat bij ons als juryleden meteen 10-0 voor. Dus Saher Alghorra, gefeliciteerd!”
“Moet bij onze prestigieuze Tegel voor goede journalistiek het werk objectief zijn? Helemaal niet nodig, hoor! Je mag journalistieke codes best geweld aandoen. Niet erg als jouw conclusie van tevoren al vaststaat. Vul die maar lekker in. En wat een bonus, zeg! Jullie kielhalen christenen die pro-Israël zijn! Haha, hulde! Bij ons als jury sta je al 10-0 voor. Nou, Tim Hofman, hier is je welverdiende trofee!”
“Ah, daar is het Jeugdjournaal. Willen jullie ook een mooie prijs? Dat kan, hoor. Jullie weten wat je te doen staat, hè? Breng precies het narratief dat wij zoeken naar onze kijkbuiskindertjes zodat ze al jong weten dat Israhel de boeman is. Goed geluisterd! Jullie staan 10-0 voor. Dat valt niet meer in te halen. Gefeliciteerd met jullie Ere-zilveren Nipkowschijf.”
“Mogen wij als Rosa Spierhuis ook meedoen? Wat deert het dat onze naamgever, de Joodse Rosa terechtkwam in Theresienstadt? Wat deert het dat haar Joodse vriendin Henriëtte Polak-Schwarz voor ons tehuis voor bejaarde kunstenaars een van de grootste financiers was? Wij buigen met liefde voor de ‘dreiging’ van een paar Palivlaggen. Want Rosa en Henriëtte zijn dood. Dode Joden vinden we zielig en lievvv. Maar kijk, die Lenny Kuhr leeft nog! En levende Joden? Daar hebben we een broertje dood aan. Vooral als ze ‘ja, maar’ durven te zeggen. Nou, we weten wat ons te doen staat! We cancellen Kuhr! Mogen wij nu ook een prijs, liefst een prestigieuze?”
Massahysterie en demonisering. Je ziet het pas, als je het door hebt.
Zien
Een wijs man zei ooit: “Je ziet het pas als je het door hebt.” En wijze mensen hebben het door. Wat? Nou, een paar voorbeelden:
“Voor een prestigieuze literatuurprijs zoals de P.C. Hooftprijs hoef je echt geen literair wonder te zijn, hoor. Je krijgt die heldenstatus al als je in je broddelwerkjes consequent Israël aanvalt. Bij ons als jury sta je dan meteen 10-0 voor. Dus mevrouw Meulenbelt, van harte!”
“Je hoeft bij de Pulitzerprijs als fotograaf niet de waarheid te laten zien, een leugentje om bestwil mag best, hoor. Een kiek van een moeder met een uitgemergeld, doodziek kind in Gaza? Wat maakt het uit dat dat kind aan een ernstige ziekte lijdt, het is een mooi demoniserend beeld van wat Israël die arme Gazanen aandoet. We presenteren het als hongersnood. Is de fotograaf een Palestijn? O, dat is helemaal top! Je staat bij ons als juryleden meteen 10-0 voor. Dus Saher Alghorra, gefeliciteerd!”
“Moet bij onze prestigieuze Tegel voor goede journalistiek het werk objectief zijn? Helemaal niet nodig, hoor! Je mag journalistieke codes best geweld aandoen. Niet erg als jouw conclusie van tevoren al vaststaat. Vul die maar lekker in. En wat een bonus, zeg! Jullie kielhalen christenen die pro-Israël zijn! Haha, hulde! Bij ons als jury sta je al 10-0 voor. Nou, Tim Hofman, hier is je welverdiende trofee!”
“Ah, daar is het Jeugdjournaal. Willen jullie ook een mooie prijs? Dat kan, hoor. Jullie weten wat je te doen staat, hè? Breng precies het narratief dat wij zoeken naar onze kijkbuiskindertjes zodat ze al jong weten dat Israhel de boeman is. Goed geluisterd! Jullie staan 10-0 voor. Dat valt niet meer in te halen. Gefeliciteerd met jullie Ere-zilveren Nipkowschijf.”
“Mogen wij als Rosa Spierhuis ook meedoen? Wat deert het dat onze naamgever, de Joodse Rosa terechtkwam in Theresienstadt? Wat deert het dat haar Joodse vriendin Henriëtte Polak-Schwarz voor ons tehuis voor bejaarde kunstenaars een van de grootste financiers was? Wij buigen met liefde voor de ‘dreiging’ van een paar Palivlaggen. Want Rosa en Henriëtte zijn dood. Dode Joden vinden we zielig en lievvv. Maar kijk, die Lenny Kuhr leeft nog! En levende Joden? Daar hebben we een broertje dood aan. Vooral als ze ‘ja, maar’ durven te zeggen. Nou, we weten wat ons te doen staat! We cancellen Kuhr! Mogen wij nu ook een prijs, liefst een prestigieuze?”
Massahysterie en demonisering. Je ziet het pas, als je het door hebt.
Gerelateerd
Lees meer »
Meer Gerelateerde Berichten
Zien
Nitwits
Een mirakel ontmirakeld
Heden en verleden
Een ode aan Khamenei door de NOS